noun · neutersecond declension
vērum1
vērum n (genitive vērī)
Classical[ˈweː.rũː]Ecclesiastical[ˈvɛː.rum]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- reality, fact
- military spear, javelin
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vērum | vēra |
| genitive | vērī | vērōrum |
| dative | vērō | vērīs |
| accusative | vērum | vēra |
| ablative | vērō | vērīs |
| vocative | vērum | vēra |
vērum, i, v. verus, I. B. and II. A. 3.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vērum ī, n
verus, the truth, reality, fact: interesse inter verum et falsum: verum dicere, T.: si verum quaerimus: minor est tua gloria vero, O.: controversia de vero, respecting fact: Nec procul a vero est, quod, etc., from the truth, O.: ars vera ac falsa diiudicandi: Qui species alias veris . . . capiet (i. e. alias ab iis quae verae sunt), H.—Genit., in phrases with similis or similitudo (less correctly as one word, verisimilis, verisimilitudo): narrationem iubent veri similem esse, i. e. plausible: id quod veri simile occurrit, probable: veri similiora: res similis veri, L.: simillimum veri: quod est magis veri simile, Cs.— Honor, duty: in senatu pars, quae vero pretium anteferebat, S.
vērum tamen
(less correctly as one word, vērum-tamen or vērun-tamen), but yet, notwithstanding, however, nevertheless: consilium capit primo stultum, verum tamen clemens: nondum manifesta sibi est . . . verum tamen aestuat intus, O.—In resuming a thought after a parenthesis or diversion, however, as I was saying: cum essem in Tusculano (erit hoc tibi pro illo tuo ‘cum essem in Ceramico’), verum tamen cum ibi essem, etc.
Origins
Nominalization of the neuter of vērus (“true”).
Descendants
- Italianvero
- Romanianadevăr