LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

verticillātus

verticillātus (feminine verticillāta, neuter verticillātum)
Classical[wɛr.tɪ.kɪlˈlaː.tʊs]Ecclesiastical[ver.ti.t͡ʃilˈlaː.tus]

Meaning

  1. New Latinadjectivehaving whorls; verticillate

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeverticillātusverticillātaverticillātum
genitiveverticillātīverticillātaeverticillātī
dativeverticillātōverticillātaeverticillātō
accusativeverticillātumverticillātamverticillātum
ablativeverticillātōverticillātāverticillātō
vocativeverticillāteverticillātaverticillātum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeverticillātīverticillātaeverticillāta
genitiveverticillātōrumverticillātārumverticillātōrum
dativeverticillātīsverticillātīsverticillātīs
accusativeverticillātōsverticillātāsverticillāta
ablativeverticillātīsverticillātīsverticillātīs
vocativeverticillātīverticillātaeverticillāta

Origins

From verticillus + -ātus.

Descendants
  • Englishverticillate

In English words that came into English from verticillātus

  • verticillateverticillātus

Quick answers

What does verticillātus mean in Latin?
verticillātus, a adjective, means “having whorls; verticillate”.
How do you pronounce verticillātus?
In classical Latin, [wɛr.tɪ.kɪlˈlaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ver.ti.t͡ʃilˈlaː.tus].