adjectivefirst/second-declension adjective
verticillātus
verticillātus (feminine verticillāta, neuter verticillātum)
Classical[wɛr.tɪ.kɪlˈlaː.tʊs]Ecclesiastical[ver.ti.t͡ʃilˈlaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivehaving whorls; verticillate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | verticillātus | verticillāta | verticillātum |
| genitive | verticillātī | verticillātae | verticillātī |
| dative | verticillātō | verticillātae | verticillātō |
| accusative | verticillātum | verticillātam | verticillātum |
| ablative | verticillātō | verticillātā | verticillātō |
| vocative | verticillāte | verticillāta | verticillātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | verticillātī | verticillātae | verticillāta |
| genitive | verticillātōrum | verticillātārum | verticillātōrum |
| dative | verticillātīs | verticillātīs | verticillātīs |
| accusative | verticillātōs | verticillātās | verticillāta |
| ablative | verticillātīs | verticillātīs | verticillātīs |
| vocative | verticillātī | verticillātae | verticillāta |
Origins
From verticillus + -ātus.
Descendants
- Englishverticillate
In English words that came into English from verticillātus
- verticillateverticillātus