versūtus
Meaning
- adjectiveadroit, dexterous, versatile
- adjectiveshrewd, clever, crafty, ingenious
- adjectivewily, cunning, sly
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Astutus · Callidus · Vafer · Versutus
Astutus or in old Latin astus (from ἀκή, acuere), and callidus, denote cunning, more in an intellectual sense, as a mark of cleverness; astutus, indeed, acuteness in the invention and execution of a secret project, synonymous with solers; but callidus (from κάλλος), sharp-sightedness in judging of a complicated question of conduct, or worldly wisdom, as the consequence of a knowledge of mankind, and of intercourse with the world, synonymous with rerum peritus, as judicious, and, in its degenerate signification, crafty, like κερδαλέος; on the other hand, vafer and versutus denote cunning in a moral sense, as a mark of dishonesty, and, indeed, vafer (ὑφή), adroitness in introducing tricks, particularly in judicial affairs, as the tricks of a lawyer, like πανοῦργος; versutus (ἀρτυτός), versatility in dissimulation, and in the art of getting out of a scrape by some means or other; in opp. to simplex, Cic. Fin. iv. 25, like στροφαῖος. Plin. Ep. vii. 6. Juvenis ingeniosus, sed parum callidus. Cic. Brut. 48. Callidus, et in capiendo adversario versutus. (iii. 220.)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | versūtus | versūta | versūtum |
| genitive | versūtī | versūtae | versūtī |
| dative | versūtō | versūtae | versūtō |
| accusative | versūtum | versūtam | versūtum |
| ablative | versūtō | versūtā | versūtō |
| vocative | versūte | versūta | versūtum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | versūtī | versūtae | versūta |
| genitive | versūtōrum | versūtārum | versūtōrum |
| dative | versūtīs | versūtīs | versūtīs |
| accusative | versūtōs | versūtās | versūta |
| ablative | versūtīs | versūtīs | versūtīs |
| vocative | versūtī | versūtae | versūta |
syn. callidus): homo versutus et callidus (versutos eos appello, quorum celeriter mens versatur), Cic. N. D. 3, 10, 25: quod (genus acuminis) erat in reprehendendis verbis versutum et sollers, id. Brut. 67, 236: animus acutus atque versutus, id. de Or. 2, 20, 84: versutissimum et patientissimum Lacedaemonium Lysandrum accepimus, id. Off. 1, 30, 109: adulescens docte vorsutus fuit, Plaut. Stich. 4, 1, 55.—syn. vafer): vorsutior es quam rota figularis, Plaut. Ep. 3, 2, 35: non esse servus pejor hoc quisquam potest, Nec magis versutus, id. As. 1, 1, 106; cf. id. Ps. 4, 8, 6: hoc est hominis versuti, obscuri, astuti, fallacis, malitiosi, callidi, veteratoris, vafri, Cic. de Or. 3, 13, 57; cf. id. ib. 2, 3, 10: acutus, versutus, veterator, id. Fin. 2, 16, 53; 2, 17, 54: Corinna, Ov. Am. 2, 19, 9: propago, id. M. 11, 312 al.— Sup., Vell. 2, 118, 1.—With gen.: versutus ingenii, Plin. 7, 12, 10, § 56.—Adv.: ver-sūtē, cunningly, craftily, slyly, Cic. Or. 7, 22; id. Brut. 9, 35.—Sup., Aug Trin. 15, 20.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Latin versūtus From versus + -tus. Compare versātus.
- Portugueseversuto