LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

vēritās

vēritās f (genitive vēritātis)
Classical[ˈweː.rɪ.taːs]Ecclesiastical[ˈvɛː.ri.tas]

Meaning

  1. truth, truthfulness, verity
    , Iohannes 8:32The truth will set you free.
  2. the true or real nature, reality, real life

Latīnē defined in Latin in our graded readers

the truth
vēritās — in Seneca, ch. XXI

Declension

declension
formsingularplural
nominativevēritāsvēritātēs
genitivevēritātisvēritātum
dativevēritātīvēritātibus
accusativevēritātemvēritātēs
ablativevēritātevēritātibus
vocativevēritāsvēritātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

omnia ad veritatem dicere
to be truthful in all one's statements.
a veritate deflectere, desciscere
to swerve from the truth.
veritatem imitari (Div. 1. 13. 23)
(1) to make a lifelike natural representation of a thing (used of the artist); (2) to be lifelike (of a work of art).
veritatis amans, diligens, studiosus
truthful; veracious.

vērĭtas, ātis, f. verus,
I. truth, truthfulness, verity; the true or real nature, reality (always abstract; cf.: verum, vera).
I. In gen.: veritas, per quam immutata ea, quae sunt aut ante fuerunt aut futura sunt, dicuntur, Cic. Inv. 2, 53, 162: veritatem patefacere, id. Sull. 16, 45: argumentatio ... in quā perspicuam omnibus veritatem continet adsumptio, id. Inv. 1, 36, 65: veritatis cultores, fraudis inimici, id. Off. 1, 30, 109: o magna vis veritatis, quae ... facile se per se ipsa defendat, id. Cael. 26, 63: nescio quo modo verum est quod in Andriā (1, 1, 41) familiaris meus dicit: obsequium amicos, veritas odium parit ... veritatem aspernere, id. Lael. 24, 89: nihil ad veritatem (loqui), id. ib. 25, 91: in omni re vincit imitationem veritas, id. de Or. 3, 57, 215: simplex ratio veritatis, id. ib. 1, 53, 229.—
II. In partic.
1. Reality, real life, esp. of the likeness of life in works of art: non intellegit Canachi signa rigidiora esse, quam ut imitentur veritatem, Cic. Brut. 18, 70: ut mutum in simulacrum ex animali exemplo veritas transferatur, id. Inv. 2, 1, 3: oratores sunt veritatis ipsius actores, id. de Or. 3, 56, 214: haec tria genera exornationum perraro sumenda sunt, cum in veritate dicemus, in reality, i. e. in the forum, not for practice merely, Auct. Her. 4, 22, 32: vulgus ex veritate pauca, ex opinione multa aestimat, according to truth or reality, Cic. Rosc. Com. 10, 29: salus omnium nostrum non veritate solum, sed etiam famā nititur, id. Q. Fr. 1, 2, 1, § 2: res et veritas, id. de Or. 1, 17, 77: exploranda est veritas, Phaedr. 3, 10, 5.—
2. Nature, the truth of nature: sic enim se profecto res habet, ut numquam perfecte veritatem casus imitetur, Cic. Div. 1, 13, 23: habere in se omnes numeros veritatis, id. ib.; cf.: ut, quicquid accidat, id ex aeternā veritate causarumque continuatione fluxisse dicatis, id. N. D. 1, 20, 55.—
3. Consule veritatem, i. e. the etymology, = τὸ ἔτυμον, Cic. Or. 48, 159; so Quint. 1, 6, 32; 1, 7, 8.—
4. Of character, truth, rectitude, integrity: in tuam fidem, veritatem, misericordiam confugit, Cic. Quint. 2, 10: sint veritatis et virtutis magistri, id. Rep. 3, 3, 4: spes obtinendae veritatis, id. Deiot. 2, 5: judiciorum religionem veritatemque perfringere, id. Verr 1, 1, 3: si ad illam summam veritatem legitimum jus exegeris, Cael. ap. Cic. Fam. 8, 6, 1: rustica Veritas, truth, integrity, Mart. 10, 72, 11; cf. Plin. Pan. 84, 1.—
5. Plur. (rare): veritates fortiter dicere, Gell. 18, 7, 4.

Origins

  1. Proto-Indo-European*weh₁ros
  2. Proto-Italic*wēros
  3. Latinvēritās

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin vēritās From vērus (“true; real”, adjective) + -tās (suffix forming an abstract noun).

Borrowings
  • Catalanveritat
  • Englishveritas
  • Occitanveritat
  • Frenchvéritéfrom Old French verité
  • Englishverityfrom Old French verité
  • Romanianveritate
  • Malteseverità
  • Normanvéthitéfrom Old French verité
Italo-Romance
  • Italianverità
  • Italianvertà
  • Corsicanverità
  • Neapolitanverità
  • Neapolitanveritade
  • Neapolitanverdate
  • Sicilianvirità
Ibero-Romance
  • Portugueseverdadefrom Old Galician-Portuguese verdade
  • Spanishverdadfrom Old Spanish verdat
  • Aragoneseverdatfrom Old Navarro-Aragonese verdat
  • Asturianverdá
  • Extremaduranverdá
  • Ladinoverdad
  • Ladinoבﬞירדאדﬞ
  • Leoneseverdá
  • Mirandeseberdade
  • Galicianverdadefrom Old Galician-Portuguese verdade
Southern Gallo-Romance
  • Occitanverdat
  • Old Catalanverdat
Padanian
  • Friulianveretât
  • Ligurianveitæ
  • Piedmontesevrità
  • Romanshvardad
  • Romanshvardet
  • Romanshvardà
  • Romanshverdad
  • Venetanverità
Northern Gallo-Romance
  • Old Frenchvertet
  • Old Frenchverté
Middle Gallo-Romance
  • Franco-Provençalvertá
Ancient borrowings
  • Albanianvërtetë

Quick answers

What does vēritās mean in Latin?
vēritās, a noun, means “truth, truthfulness, verity; the true or real nature, reality, real life”.
What is the genitive of vēritās?
The genitive singular is vēritātis. vēritās is feminine, third declension.
How do you pronounce vēritās?
In classical Latin, [ˈweː.rɪ.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈvɛː.ri.tas].
Where does vēritās come from?
Proto-Indo-European *weh₁ros → Proto-Italic *wēros → Latin vēritās.