LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

vēridicus

vēridicus (feminine vēridica, neuter vēridicum)
Classical[weːˈrɪ.dɪ.kʊs]Ecclesiastical[veˈriː.di.kus]

Meaning

  1. adjectivespeaking or otherwise expressing the truth
  2. adjectiveveracious, truthful

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativevēridicusvēridicavēridicum
genitivevēridicīvēridicaevēridicī
dativevēridicōvēridicaevēridicō
accusativevēridicumvēridicamvēridicum
ablativevēridicōvēridicāvēridicō
vocativevēridicevēridicavēridicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativevēridicīvēridicaevēridica
genitivevēridicōrumvēridicārumvēridicōrum
dativevēridicīsvēridicīsvēridicīs
accusativevēridicōsvēridicāsvēridica
ablativevēridicīsvēridicīsvēridicīs
vocativevēridicīvēridicaevēridica

vērĭdĭcus, a, um, adj. verus-dico,
I. that speaks the truth, truth-telling, veracious, veridical (rare but class.).
I. Lit., act.: os, Lucr. 6, 6: voces, Cic. Div. 1, 45, 101: sorores, Mart. 5, 1, 3: interpres, Liv. 1, 7.—
II. Transf., pass., that is truly said; true, veritable: usus, true experience, Plin. 18, 4, 6, § 25: exitus, id. 7, 16, 15, § 69.—Adv.: vērĭdĭcē, truly: agere (opp. rhetorice), Aug. Ep. 17: praedicere, Amm. 31, 1, 2.

Origins

From vērus (“true”) + -dicus (“saying”).

Descendants
  • Catalanverídic
  • Englishveridical
  • Englishveridicous
  • Frenchvéridique
  • Italianveridico
  • Portugueseverídico
  • Spanishverídico

In English words that came into English from vēridicus

  • veridicalvēridicus
  • veridicvēridicus

Quick answers

What does vēridicus mean in Latin?
vēridicus, a adjective, means “speaking or otherwise expressing the truth; veracious, truthful”.
How do you pronounce vēridicus?
In classical Latin, [weːˈrɪ.dɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [veˈriː.di.kus].