adjectivefirst/second-declension adjective
verendus1
verendus (feminine verenda, neuter verendum)
Classical[wɛˈrɛn.dʊs]Ecclesiastical[veˈrɛn.dus]
Meaning
- adjectiveawesome, awe-inspiring
- adjectiveawful
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quem verērī dēbēmusverendus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 18
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | verendus | verenda | verendum |
| genitive | verendī | verendae | verendī |
| dative | verendō | verendae | verendō |
| accusative | verendum | verendam | verendum |
| ablative | verendō | verendā | verendō |
| vocative | verende | verenda | verendum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | verendī | verendae | verenda |
| genitive | verendōrum | verendārum | verendōrum |
| dative | verendīs | verendīs | verendīs |
| accusative | verendōs | verendās | verenda |
| ablative | verendīs | verendīs | verendīs |
| vocative | verendī | verendae | verenda |
vĕrendus, a, um, v. vereor, B.
I. fin.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
verendus adj.
P. of vereor, to be feared, worthy of reverence, venerable, reverend, awful: maiestas, O.: ossa (viri), O.
Origins
Future passive participle (gerundive) of vereor.