LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

verbālis

verbālis (neuter verbāle)
Classical[wɛrˈbaː.lɪs]Ecclesiastical[verˈbaː.lis]

Meaning

  1. Late Latintwo terminationwordy, verbal

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeverbālisverbālisverbāle
genitiveverbālisverbālisverbālis
dativeverbālīverbālīverbālī
accusativeverbālemverbālemverbāle
ablativeverbālīverbālīverbālī
vocativeverbālisverbālisverbāle
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeverbālēsverbālēsverbālia
genitiveverbāliumverbāliumverbālium
dativeverbālibusverbālibusverbālibus
accusativeverbālīs
verbālēs
verbālīs
verbālēs
verbālia
ablativeverbālibusverbālibusverbālibus
vocativeverbālēsverbālēsverbālia

verbālis, e, adj. verbum,
I. consisting of words, wordy, verbal.
I. In gen. (postclass.): horrea, Fulg. Myth. 1 praef.: undae mulierum, id. ib.—
II. In partic., in gram., of or belonging to verbs, verbal, Charis. p. 128 P.; Diom. p. 310 ib.

Origins

  1. Proto-Indo-European*werh₁-
  2. Proto-Indo-European*werdʰom
  3. Proto-Italic*werðom
  4. Latinverbālis

Ancient Greek ῥῆμᾰ (rhêmă)sl. Latin verbum Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin verbālis From verbum (“word”) + -ālis (“-al”, adjective-forming suffix).

Descendants
  • Englishverbal
  • Frenchverbal
  • Italianverbale
  • Portugueseverbal
  • Spanishverbal

Quick answers

What does verbālis mean in Latin?
verbālis, a adjective, means “wordy, verbal”.
How do you pronounce verbālis?
In classical Latin, [wɛrˈbaː.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [verˈbaː.lis].
Where does verbālis come from?
Proto-Indo-European *werh₁- → Proto-Indo-European *werdʰom → Proto-Italic *werðom → Latin verbālis.