adjectivethird-declension two-termination adjective
verbālis
verbālis (neuter verbāle)
Classical[wɛrˈbaː.lɪs]Ecclesiastical[verˈbaː.lis]
Meaning
- Late Latintwo terminationwordy, verbal
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | verbālis | verbālis | verbāle |
| genitive | verbālis | verbālis | verbālis |
| dative | verbālī | verbālī | verbālī |
| accusative | verbālem | verbālem | verbāle |
| ablative | verbālī | verbālī | verbālī |
| vocative | verbālis | verbālis | verbāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | verbālēs | verbālēs | verbālia |
| genitive | verbālium | verbālium | verbālium |
| dative | verbālibus | verbālibus | verbālibus |
| accusative | verbālīs verbālēs | verbālīs verbālēs | verbālia |
| ablative | verbālibus | verbālibus | verbālibus |
| vocative | verbālēs | verbālēs | verbālia |
verbālis, e, adj. verbum,
I. consisting of words, wordy, verbal.
I. In gen. (postclass.):
horrea, Fulg. Myth. 1 praef.: undae mulierum, id. ib.—II. In partic., in gram., of or belonging to verbs, verbal, Charis. p. 128 P.; Diom. p. 310 ib.
Origins
- Proto-Indo-European*werh₁-
- Proto-Indo-European*werdʰom
- Proto-Italic*werðom
- Latinverbālis
Ancient Greek ῥῆμᾰ (rhêmă)sl. Latin verbum Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin verbālis From verbum (“word”) + -ālis (“-al”, adjective-forming suffix).
Descendants
- Englishverbal
- Frenchverbal
- Italianverbale
- Portugueseverbal
- Spanishverbal