adjectivefirst/second-declension adjective
ventriōsus
ventriōsus (feminine ventriōsa, neuter ventriōsum)
Classical[wɛn.triˈoː.sʊs]Ecclesiastical[ven.triˈɔː.s̬us]
Meaning
- adjectivehaving a large belly, potbellied
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ventriōsus | ventriōsa | ventriōsum |
| genitive | ventriōsī | ventriōsae | ventriōsī |
| dative | ventriōsō | ventriōsae | ventriōsō |
| accusative | ventriōsum | ventriōsam | ventriōsum |
| ablative | ventriōsō | ventriōsā | ventriōsō |
| vocative | ventriōse | ventriōsa | ventriōsum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ventriōsī | ventriōsae | ventriōsa |
| genitive | ventriōsōrum | ventriōsārum | ventriōsōrum |
| dative | ventriōsīs | ventriōsīs | ventriōsīs |
| accusative | ventriōsōs | ventriōsās | ventriōsa |
| ablative | ventriōsīs | ventriōsīs | ventriōsīs |
| vocative | ventriōsī | ventriōsae | ventriōsa |
ventrĭōsus, a, um, adj. venter,
I. having a large belly, big - bellied, pot - bellied:
homo, Plaut. As. 2, 3, 20; id. Merc. 3, 4, 54; id. Ps. 4, 7, 120; id. Rud. 2, 2, 11.—In the collat. form ventrŭōsus, bellying out: ventruosa ac patula dolia, Plin. 14, 21, 27, § 134; and ventrōsus, Cassiod. in Psa. 72.Origins
Proto-Indo-European *h₃ed- Proto-Indo-European *-os Proto-Indo-European *h₃édosder.? Proto-Italic *-ŏ̄dsos? Old Latin -ōssus Latin -ōsus Latin ventriōsus From venter (“belly”) + -ōsus.