adjectivethird-declension two-termination adjective
ventrālis
ventrālis (neuter ventrāle)
Classical[wɛnˈtraː.lɪs]Ecclesiastical[venˈtraː.lis]
Meaning
- two terminationventral; of or pertaining to the belly
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ventrālis | ventrālis | ventrāle |
| genitive | ventrālis | ventrālis | ventrālis |
| dative | ventrālī | ventrālī | ventrālī |
| accusative | ventrālem | ventrālem | ventrāle |
| ablative | ventrālī | ventrālī | ventrālī |
| vocative | ventrālis | ventrālis | ventrāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ventrālēs | ventrālēs | ventrālia |
| genitive | ventrālium | ventrālium | ventrālium |
| dative | ventrālibus | ventrālibus | ventrālibus |
| accusative | ventrālīs ventrālēs | ventrālīs ventrālēs | ventrālia |
| ablative | ventrālibus | ventrālibus | ventrālibus |
| vocative | ventrālēs | ventrālēs | ventrālia |
ventrālis, e, adj. venter,
I. of or belonging to the belly, ventral.
I. Adj.:
umor, Macr. S. 7, 8 med.—II. Subst.: ventrāle, is, n. (i. e. cingulum), a belly-band, Plin. 8, 48, 73, § 193; 27, 7, 28, § 52; Dig. 48, 20, 6 (dub.).
Origins
Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin ventrālis From venter (“the belly, abdomen”) + -ālis.
Descendants
- Catalanventral
- Englishventral
- Frenchventral
- Italianventrale
- Portugueseventral
- Spanishventral
- Galicianventral