proper noun · masculinesecond declension
Veneriānus
Veneriānus m sg (genitive Veneriānī)
Classical[wɛ.nɛ.riˈaː.nʊs]Ecclesiastical[ve.ne.riˈaː.nus]
Meaning
- A Roman cognomen
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Veneriānus | — |
| genitive | Veneriānī | — |
| dative | Veneriānō | — |
| accusative | Veneriānum | — |
| ablative | Veneriānō | — |
| vocative | Veneriāne | — |
Origins
Theonym from Venus + -iānus.