verbirregular conjugation
vēneō
vēneō (present infinitive vēnīre, perfect active vēniī or vēnīvī, supine vēnitum)
Classical[ˈweː.ne.oː]Ecclesiastical[ˈvɛː.ne.o]
Meaning
- to be sold
ego illi venear
I may be sold therec. 254 BCE – 184 BCE, Plautus, apud Diomedem Grammaticum, Artis Grammaticae libri III 368.25–26nam heri in portum noctu navis venit. veniri hanc volo, / si potest; si non potest, iri hinc volo quantum potest.
1912 translation by Henry Thomas Riley For yesterday at night the ship arrived in harbour: I want her to be sold, if she can; if she cannot, I intend to go away from here as soon as I can.c. 197 BCE, Plautus, Persa 577–578
Latīnē defined in Latin in our graded readers
vēnditus trānseōvēneō -īre — in IVLIANVS III: Persia, ch. 21
vēnditur, pretiō daturvēneō -īre — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 8
Conjugation irregular
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | vēneō | vēnībam | vēnībō | vēniī vēnīvī | vēnieram vēnīveram | vēnierō vēnīverō |
| 2nd sg. | vēnīs | vēnībās | vēnībis | vēnīstī vēniistī, vēnīvistī | vēnierās vēnīverās | vēnieris vēnīveris |
| 3rd sg. | vēnit | vēnībat | vēnībit | vēniit vēnīvit | vēnierat vēnīverat | vēnierit vēnīverit |
| 1st pl. | vēnīmus | vēnībāmus | vēnībimus | vēniimus vēnīvimus | vēnierāmus vēnīverāmus | vēnierimus vēnīverimus |
| 2nd pl. | vēnītis | vēnībātis | vēnībitis | vēnīstis vēniistis, vēnīvistis | vēnierātis vēnīverātis | vēnieritis vēnīveritis |
| 3rd pl. | vēneunt | vēnībant | vēnībunt | vēniērunt vēniēre, vēnīvērunt, vēnīvēre | vēnierant vēnīverant | vēnierint vēnīverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | vēneam | vēnīrem | vēnierim vēnīverim | vēnīssem vēniissem, vēnīvissem |
| 2nd sg. | vēneās | vēnīrēs | vēnierīs vēnīverīs | vēnīssēs vēniissēs, vēnīvissēs |
| 3rd sg. | vēneat | vēnīret | vēnierit vēnīverit | vēnīsset vēniisset, vēnīvisset |
| 1st pl. | vēneāmus | vēnīrēmus | vēnierīmus vēnīverīmus | vēnīssēmus vēniissēmus, vēnīvissēmus |
| 2nd pl. | vēneātis | vēnīrētis | vēnierītis vēnīverītis | vēnīssētis vēniissētis, vēnīvissētis |
| 3rd pl. | vēneant | vēnīrent | vēnierint vēnīverint | vēnīssent vēniissent, vēnīvissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | vēneor | vēnībar | vēnībor |
| 2nd sg. | vēnīris vēnīre | vēnībāris vēnībāre | vēnīberis vēnībere |
| 3rd sg. | vēnītur | vēnībātur | vēnībitur |
| 1st pl. | vēnīmur | vēnībāmur | vēnībimur |
| 2nd pl. | vēnīminī | vēnībāminī | vēnībiminī |
| 3rd pl. | vēneuntur | vēnībantur | vēnībuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | vēnear | vēnīrer |
| 2nd sg. | vēneāris vēneāre | vēnīrēris vēnīrēre |
| 3rd sg. | vēneātur | vēnīrētur |
| 1st pl. | vēneāmur | vēnīrēmur |
| 2nd pl. | vēneāminī | vēnīrēminī |
| 3rd pl. | vēneantur | vēnīrentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | vēnī | vēnīre |
| pres. 2nd pl. | vēnīte | vēnīminī |
| fut. 2nd sg. | vēnītō | vēnītor |
| fut. 3rd sg. | vēnītō | vēnītor |
| fut. 2nd pl. | vēnītōte | — |
| fut. 3rd pl. | vēneuntō | vēneuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | vēnīre | vēnīrī |
| perfect infinitive | vēnīsse vēniisse, vēnīvisse | vēnitum esse |
| future infinitive | vēnitūrum esse | vēnitum īrī |
| present participle | vēniēns vēniente, vēnientem, vēnientēs, vēnientī, vēnientia, vēnientibus, vēnientis, vēnientīs, vēnientium | — |
| perfect participle | — | vēnitus |
| future participle | vēnitūrus vēnitūra, vēnitūrā, vēnitūrae, vēnitūram, vēnitūrārum, vēnitūrās, vēnitūre, vēnitūrī, vēnitūrīs, vēnitūrō, vēnitūrōrum, vēnitūrōs, vēnitūrum | vēneundus |
gerundvēneundī, vēneundō, vēneundumsupinevēnitum, vēnitū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- libera corpora sub corona (hasta) veneunt (B. G. 3. 16. 4)
- the free men are sold as slaves.
vēnĕo (also vaenĕo), īvi or ii, ī^tum, 4 (in the
I. pass. form, venear, Plaut. Fragm. ap. Diom. p. 365:
veneatur, Titian. ib.: vaeniri, Plaut. Pers. 4, 4, 28 Ritschl: VENIRI, Inscr. Orell. 4388; the i of the supine short, acc. to Prisc. p. 907 P.; scanned long by Sedul. Hymn. 1, 21; fut. VENIET, Inscr. Grut. 512, 14; imp. venibat, Cic. Verr. 2, 3, 47, § 113; perf. inf. venisse, Front. 4, 5, 20; Val. Max. 4, 4, 9), v. n. venum-eo; v. 2. venus, to go to sale, i. e. to be sold (used as pass. of vendo; class.): oleam venire oportet ... oleo venibit, Cato, R. R. 146: auctio fiet; venibunt servi, supellex, fundi, aedes, omnia Venibunt, quiqui licebunt ... Venibit uxor quoque etiam, si quis emptor venerit, Plaut. Men. 5, 9, 96 sq.: venibis tu hodie virgo, id. Pers. 3, 1, 8: cogis eos plus lucri addere, quam quanti venierant, cum magno venissent, Cic. Verr. 2, 3, 39, § 89: ei mandasti, cui expediret illud venire quam plurimo, id. Fam. 7, 2, 1: mancipia venibant Saturnalibus tertiis, id. Att. 5, 20, 5: quia veneat auro Rara avis, Hor. S. 2, 2, 25: respondit, a cive se spoliari malle quam ab hoste venire, Quint. 12, 1, 43; 12, 7, 12: liber, quo questus est venire advocationes, venire etiam praevaricationes, Plin. Ep. 5, 13 (14), 6: adicis hos (agros) nongentis milibus posse venire, id. ib. 7, 11, 1: (mullum) missum sibi cum in macellum deferri et venire jussisset, Sen. Ep. 95, 42; Suet. Calig. 40; id. Ner. 16; Flor. 3, 21, 27; Curt. 9, 4, 5; 9, 8, 15; Sen. Const. 3, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vēneō (vaeneō; imperf. -ībam), iī (inf. vēnīsse), —, īre
venum+eo, as pass. of vendo, to go to sale, be sold: cogis eos plus lucri addere, quam quanti venierant, cum magno venissent: venire omnīs suas possessiones maluit: mancipia venibant: minoris: quia veneat auro Rara avis, H.: ceteri venierunt, Cu.
Origins
From vēnum + eō, literally “go on sale”. Compare vēndō.