LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

vēnātus

vēnātus m (genitive vēnātūs)

Meaning

  1. hunting, hunt

Declension

declension
formsingularplural
nominativevēnātusvēnātūs
genitivevēnātūsvēnātuum
dativevēnātuīvēnātibus
accusativevēnātumvēnātūs
ablativevēnātūvēnātibus
vocativevēnātusvēnātūs

vēnātus, ūs, m. id..
I. Lit., hunting, the chase: labor in venatu, Cic. Tusc. 5, 34, 98; Verg. A. 7, 747; 9, 605; Ov. M. 3, 163.—Plur., Ov. M. 4, 302; 4, 307; 4, 309.—
II. Transf.
A. Fishing: capere in venatu, Plaut. Rud. 4, 3, 31.—
B. Game: venatus aggerere, Plin. 8, 16, 21, § 58: vesci venatu, id. 7, 2, 2, § 23; Amm. 23, 6, 50.

Origins

Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin vēnātus From vēnor + -tus (forming action nouns).

Descendants
  • Portugueseveado
  • Romanianvânat
  • Spanishvenado
  • Aromanianavinat
  • Asturianvenáu
  • Leonesevenáu

In English words that came into English from vēnātus

  • venaticvēnāticus

Quick answers

What does vēnātus mean in Latin?
vēnātus, a noun, means “hunting, hunt”.
What is the genitive of vēnātus?
The genitive singular is vēnātūs. vēnātus is masculine, fourth declension.