adjectivethird-declension two-termination adjective
vēnātilis
vēnātilis (neuter vēnātile)
Classical[weːˈnaː.tɪ.lɪs]Ecclesiastical[veˈnaː.ti.lis]
Meaning
- two terminationspringing from a vein
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vēnātilis | vēnātilis | vēnātile |
| genitive | vēnātilis | vēnātilis | vēnātilis |
| dative | vēnātilī | vēnātilī | vēnātilī |
| accusative | vēnātilem | vēnātilem | vēnātile |
| ablative | vēnātilī | vēnātilī | vēnātilī |
| vocative | vēnātilis | vēnātilis | vēnātile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | vēnātilēs | vēnātilēs | vēnātilia |
| genitive | vēnātilium | vēnātilium | vēnātilium |
| dative | vēnātilibus | vēnātilibus | vēnātilibus |
| accusative | vēnātilīs vēnātilēs | vēnātilīs vēnātilēs | vēnātilia |
| ablative | vēnātilibus | vēnātilibus | vēnātilibus |
| vocative | vēnātilēs | vēnātilēs | vēnātilia |
vēnātĭlis, e, adj. vena,
I. springing from a vein:
aquae, Cassiod. Var. 3, 13.Origins
From vēna (“a vein, blood vessel”).