verbfirst conjugation
vellicō
vellicō (present infinitive vellicāre, perfect active vellicāvī, supine vellicātum)
Classical[ˈwɛl.lɪ.koː]Ecclesiastical[ˈvɛl.li.ko]
Meaning
- to pluck, twitch, pinch, nip
- to suck (of bees)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | vellicō | vellicābam | vellicābō | vellicāvī | vellicāveram | vellicāverō vellicārō |
| 2nd sg. | vellicās | vellicābās | vellicābis | vellicāvistī vellicāstī | vellicāverās vellicārās | vellicāveris |
| 3rd sg. | vellicat | vellicābat | vellicābit | vellicāvit | vellicāverat vellicārat | vellicāverit vellicārit |
| 1st pl. | vellicāmus | vellicābāmus | vellicābimus | vellicāvimus | vellicāverāmus | vellicāverimus vellicārimus |
| 2nd pl. | vellicātis | vellicābātis | vellicābitis | vellicāvistis vellicāstis | vellicāverātis vellicārātis | vellicāveritis vellicāritis |
| 3rd pl. | vellicant | vellicābant | vellicābunt | vellicāvērunt vellicāvēre, vellicārunt | vellicāverant vellicārant | vellicāverint vellicārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | vellicem | vellicārem | vellicāverim vellicārim | vellicāvissem vellicāssem |
| 2nd sg. | vellicēs | vellicārēs | vellicāverīs | vellicāvissēs vellicāssēs |
| 3rd sg. | vellicet | vellicāret | vellicāverit vellicārit | vellicāvisset vellicāsset |
| 1st pl. | vellicēmus | vellicārēmus | vellicāverīmus vellicārīmus | vellicāvissēmus vellicāssēmus |
| 2nd pl. | vellicētis | vellicārētis | vellicāverītis vellicārītis | vellicāvissētis vellicāssētis |
| 3rd pl. | vellicent | vellicārent | vellicāverint vellicārint | vellicāvissent vellicāssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | vellicor | vellicābar | vellicābor |
| 2nd sg. | vellicāris vellicāre | vellicābāris vellicābāre | vellicāberis vellicābere |
| 3rd sg. | vellicātur | vellicābātur | vellicābitur |
| 1st pl. | vellicāmur | vellicābāmur | vellicābimur |
| 2nd pl. | vellicāminī | vellicābāminī | vellicābiminī |
| 3rd pl. | vellicantur | vellicābantur | vellicābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | vellicer | vellicārer |
| 2nd sg. | vellicēris vellicēre | vellicārēris vellicārēre |
| 3rd sg. | vellicētur | vellicārētur |
| 1st pl. | vellicēmur | vellicārēmur |
| 2nd pl. | vellicēminī | vellicārēminī |
| 3rd pl. | vellicentur | vellicārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | vellicā | vellicāre |
| pres. 2nd pl. | vellicāte | vellicāminī |
| fut. 2nd sg. | vellicātō | vellicātor |
| fut. 3rd sg. | vellicātō | vellicātor |
| fut. 2nd pl. | vellicātōte | — |
| fut. 3rd pl. | vellicantō | vellicantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | vellicāre | vellicārī |
| perfect infinitive | vellicāvisse vellicāsse | vellicātum esse |
| future infinitive | vellicātūrum esse | vellicātum īrī |
| present participle | vellicāns | — |
| perfect participle | — | vellicātus vellicāta, vellicātā, vellicātae, vellicātam, vellicātārum, vellicātās, vellicātī, vellicātōrum, vellicātōs |
| future participle | vellicātūrus vellicātūra, vellicātūrā, vellicātūrae, vellicātūram, vellicātūrārum, vellicātūrās, vellicātūre, vellicātūrī, vellicātūrīs, vellicātūrō, vellicātūrōrum, vellicātūrōs, vellicātūrum | vellicandus vellicanda, vellicandā, vellicandae, vellicandam, vellicandārum, vellicandās, vellicande, vellicandīs, vellicandōrum, vellicandōs |
gerundvellicandī, vellicandō, vellicandumsupinevellicātum, vellicātū
vellĭco, āvi, ātum, 1, v. a. vello,
I. to pluck, twitch, pinch, nip (syn. carpo).
I. Lit.:
cornix vulturios vellicat, Plaut. Most. 3, 2, 148: puer, quid fieret, interrogatus, a paedagogo se vellicari respondit, Quint. 6, 1, 41: saetas, Nemes. Ecl. 3, 32: vellicata blande auricula suscitavit, Paul. Nol. Ep. 36, 3.—B. Transf., of bees:
nullius opus, to suck, Varr. R. R. 3, 16, 7.—II. Trop.
A. To wake up, arouse by twitching:
excitandus e somno et vellicandus est animus admonendusque, Sen. Ep. 20, 11; 63, 1.—B. To pluck or twitch in speaking, i. e. to twit, taunt, carp, rail at (cf. rodo):
contemplent, conspiciant omnes, nutent, nectent, sibilent, vellicent, vocent, etc., Plaut. Merc. 2, 3, 73: more hominum invident, in conviviis rodunt, in circulis vellicant, maledico dente carpunt, Cic. Balb. 26, 57: quod vellicet absentem Demetrius, Hor. S. 1, 10, 79; cf.: nullum est tam plenum beneficium, quod non vellicare malignitas possit, belittle, Sen. Ben. 2, 28, 2: (puella) te vellicet, Prop. 2, 5, 8; Gell. 4, 15, 1.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vellicō —, —, āre
2 VEL-, to pluck, twitch, twit, taunt, carp, rail at: in circulis vellicant, maligno dente carpunt: absentem, H.
Origins
- Proto-Indo-European*welh₃-
- Proto-Indo-European*wl̥néh₃ti
- Proto-Italic*welnō
- Latinvellicō
Latin -ic- Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -icō Latin vellicō From vellō + -icō.
Descendants
- Italianvellicare
- Portuguesebeliscar
- Portuguesevelicar
- Spanishpellizcar
- Spanishvelicar
- Englishvellicate
- Galicianbeliscar