LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation, deponent

vēlificor

vēlificor (present infinitive vēlificārī, perfect active vēlificātus sum)
Classical[weːˈlɪ.fɪ.kɔr]Ecclesiastical[veˈliː.fi.kor]

Meaning

  1. deponentto make sail, spread sail, set sail
  2. broadlydeponentfigurativelywith dativeto strive for
  3. broadlydeponentfigurativelywith dativeto procure, earn
    Brutus vero favori civium etiam domus suae clade et parricidio velificatus est.Brutus even earned the favor of the people by the destruction of his household and murder of his relativesFlorus, Epitome of Roman history 1.3.5

Conjugation conjugation 1 deponent

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.vēlificorvēlificābarvēlificābor———
2nd sg.vēlificāris
vēlificāre
vēlificābāris
vēlificābāre
vēlificāberis
vēlificābere
———
3rd sg.vēlificāturvēlificābāturvēlificābitur———
1st pl.vēlificāmurvēlificābāmurvēlificābimur———
2nd pl.vēlificāminīvēlificābāminīvēlificābiminī———
3rd pl.vēlificanturvēlificābanturvēlificābuntur———
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.vēlificervēlificārer——
2nd sg.vēlificēris
vēlificēre
vēlificārēris
vēlificārēre
——
3rd sg.vēlificēturvēlificārētur——
1st pl.vēlificēmurvēlificārēmur——
2nd pl.vēlificēminīvēlificārēminī——
3rd pl.vēlificenturvēlificārentur——
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.vēlificāre—
pres. 2nd pl.vēlificāminī—
fut. 2nd sg.vēlificātor—
fut. 3rd sg.vēlificātor—
fut. 3rd pl.vēlificantor—
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivevēlificārī—
perfect infinitivevēlificātum esse—
future infinitivevēlificātūrum esse—
present participlevēlificāns—
perfect participlevēlificātus
vēlificāta, vēlificātā, vēlificātae, vēlificātam, vēlificātārum, vēlificātās, vēlificāte, vēlificātī, vēlificātīs, vēlificātō, vēlificātōrum, vēlificātōs
—
future participlevēlificātūrus
vēlificātūra, vēlificātūrā, vēlificātūrae, vēlificātūram, vēlificātūrārum, vēlificātūrās, vēlificātūre, vēlificātūrī, vēlificātūrīs, vēlificātūrō, vēlificātūrōrum, vēlificātūrōs, vēlificātūrum
vēlificandus
vēlificanda, vēlificandā, vēlificandae, vēlificandam, vēlificandārum, vēlificandās, vēlificande, vēlificandīs, vēlificandōrum, vēlificandōs
gerundvēlificandī, vēlificandō, vēlificandumsupinevēlificātum, vēlificātū

vēlĭfĭcor, ātus (
I. inf. parag. velificarier, Afr. Com. 267), 1, v. dep. n. [velum-facio], to make sail, spread sail, sail.
I. Lit. (rare; not in Cic.): (ratis) Caerula ad infernos velificata lacus, Prop. 2, 28 (3, 25), 40: velificantes triumphantium in modum, Flor. 3, 7, 3; Mel. 3, 7, 2.—
II. Trop., with dat., to make sail for, i. e. to exert one's self to effect, procure, or gain a thing (class.): honori suo velificari, Cic. Agr. 1, 9, 27: ne aut velificatus alicui dicaris, aut, etc., Cael. ap. Cic. Fam. 8, 10, 2: favori civium, Flor. 1, 9, 5.

Origins

  1. Proto-Indo-European*weg-
  2. Proto-Indo-European*wegslomder.?
  3. Proto-Indo-European*weǵʰ-der.?
  4. Proto-Italic*wekslom
  5. Latinvēlificor

Proto-Italic *-fakos Latin -ficus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -ficor Latin vēlificor From vēlum + -ficor.

Quick answers

What does vēlificor mean in Latin?
vēlificor, a verb, means “to make sail, spread sail, set sail”.
What are the principal parts of vēlificor?
vēlificor, vēlificārī, vēlificātus sum (first conjugation, deponent).
How do you pronounce vēlificor?
In classical Latin, [weːˈlɪ.fɪ.kɔr]; in ecclesiastical (church) Latin, [veˈliː.fi.kor].
Where does vēlificor come from?
Proto-Indo-European *weg- → Proto-Indo-European *wegslomder.? → Proto-Indo-European *weǵʰ-der.? → Proto-Italic *wekslom → Latin vēlificor.