LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

vectō

vectō (present infinitive vectāre, perfect active vectāvī, supine vectātum)
Classical[ˈwɛk.toː]Ecclesiastical[ˈvɛk.to]

Meaning

  1. to bear, carry, convey

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.vectōvectābamvectābōvectāvīvectāveramvectāverō
vectārō
2nd sg.vectāsvectābāsvectābisvectāvistī
vectāstī
vectāverās
vectārās
vectāveris
3rd sg.vectatvectābatvectābitvectāvitvectāverat
vectārat
vectāverit
vectārit
1st pl.vectāmusvectābāmusvectābimusvectāvimusvectāverāmusvectāverimus
vectārimus
2nd pl.vectātisvectābātisvectābitisvectāvistis
vectāstis
vectāverātis
vectārātis
vectāveritis
vectāritis
3rd pl.vectantvectābantvectābuntvectāvērunt
vectāvēre, vectārunt
vectāverant
vectārant
vectāverint
vectārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.vectemvectāremvectāverim
vectārim
vectāvissem
vectāssem
2nd sg.vectēsvectārēsvectāverīsvectāvissēs
vectāssēs
3rd sg.vectetvectāretvectāverit
vectārit
vectāvisset
vectāsset
1st pl.vectēmusvectārēmusvectāverīmus
vectārīmus
vectāvissēmus
vectāssēmus
2nd pl.vectētisvectārētisvectāverītis
vectārītis
vectāvissētis
vectāssētis
3rd pl.vectentvectārentvectāverint
vectārint
vectāvissent
vectāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.vectorvectābarvectābor
2nd sg.vectāris
vectāre
vectābāris
vectābāre
vectāberis
vectābere
3rd sg.vectāturvectābāturvectābitur
1st pl.vectāmurvectābāmurvectābimur
2nd pl.vectāminīvectābāminīvectābiminī
3rd pl.vectanturvectābanturvectābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.vectervectārer
2nd sg.vectēris
vectēre
vectārēris
vectārēre
3rd sg.vectēturvectārētur
1st pl.vectēmurvectārēmur
2nd pl.vectēminīvectārēminī
3rd pl.vectenturvectārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.vectāvectāre
pres. 2nd pl.vectātevectāminī
fut. 2nd sg.vectātōvectātor
fut. 3rd sg.vectātōvectātor
fut. 2nd pl.vectātōte—
fut. 3rd pl.vectantōvectantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivevectārevectārī
perfect infinitivevectāvisse
vectāsse
vectātum esse
future infinitivevectātūrum essevectātum īrī
present participlevectāns—
perfect participle—vectātus
vectāta, vectātā, vectātae, vectātam, vectātārum, vectātās, vectātī, vectātōrum, vectātōs
future participlevectātūrus
vectātūra, vectātūrā, vectātūrae, vectātūram, vectātūrārum, vectātūrās, vectātūre, vectātūrī, vectātūrīs, vectātūrō, vectātūrōrum, vectātūrōs, vectātūrum
vectandus
vectanda, vectandā, vectandae, vectandam, vectandārum, vectandās, vectande, vectandīs, vectandōrum, vectandōs
gerundvectandī, vectandō, vectandumsupinevectātum, vectātū

vecto, āvi, ātum, 1,
I. v. freq. a [veho], to bear, carry, convey (perh. not ante-Aug.): delphinum dorso super fluctus edito vectavisse (Arionem), Gell. 16, 19, 16: corpora viva nefas Stygiā vectare carinā, Verg. A. 6, 391: plaustris ornos, id. ib. 11, 138: saucia corpora vectet aquā, Prop. 3, 3 (4, 2), 46; cf. v. 39.—Pass., to be carried or borne, to ride: vectabor umeris, Hor. Epod. 17, 74: vectari equis, to ride on horseback, Ov. M. 8, 374; Just. 41, 3, 4; Curt. 3, 3, 22: octophoro, App Mag. p. 323.

Origins

  1. Proto-Indo-European*weǵʰ-
  2. Proto-Indo-European*wéǵʰeti
  3. Proto-Italic*weɣō
  4. Latinvectō

Proto-Indo-European *-tós Proto-Italic *-tos Latin -tus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin -tō Latin vectō From vehō + -tō (forms frequentative verbs).

Quick answers

What does vectō mean in Latin?
vectō, a verb, means “to bear, carry, convey”.
What are the principal parts of vectō?
vectō, vectāre, vectāvī, vectātum (first conjugation).
How do you pronounce vectō?
In classical Latin, [ˈwɛk.toː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈvɛk.to].
Where does vectō come from?
Proto-Indo-European *weǵʰ- → Proto-Indo-European *wéǵʰeti → Proto-Italic *weɣō → Latin vectō.