LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

vēcordia

vēcordia f (genitive vēcordiae)
Classical[weːˈkɔr.di.a]Ecclesiastical[veˈkɔr.di.a]

Meaning

  1. senselessness, insanity

Declension

declension
formsingularplural
nominativevēcordiavēcordiae
uaecordiae
genitivevēcordiae
uaecordiae
vēcordiārum
uaecordiārum
dativevēcordiae
uaecordiae
vēcordiīs
uaecordiīs
accusativevēcordiam
uaecordiam
vēcordiās
uaecordiās
ablativevēcordiāvēcordiīs
uaecordiīs
vocativevēcordiavēcordiae
uaecordiae

vēcordia, ae, f. vecors,
I. want of reason, senselessness, silliness, folly; madness, insanity (not in Cic.): tanta vecordia innata cuiquam, Ter. And. 4, 1, 2: prorsus in facie voltuque vecordia inerat, Sall. C. 15, 5: alicui vecordiam objectare, id. J. 94, 4; cf.: studia plena vecordiae, Tac. A. 3, 50: formidine quasi vecordiā exagitari, Sall. J. 72, 2; 99, 3: plurima vecordia constantiam exemerat, Tac. A. 1, 32; 4, 22 fin.; Ov. M. 12, 227: mentes vatum in vecordiam vertere, Just. 24, 6, 9: egregie homo improbus atque immani vecordiā, Gell. 20, 1, 13; 12, 1, 8.

Origins

Proto-Indo-European *ḱerd- Proto-Indo-European *ḱḗr ~ *ḱr̥dés Proto-Italic *kord Latin cor Latin vēcors Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin vēcordia From vēcors (“senseless, insane”) + -ia.

Quick answers

What does vēcordia mean in Latin?
vēcordia, a noun, means “senselessness, insanity”.
What is the genitive of vēcordia?
The genitive singular is vēcordiae. vēcordia is feminine, first declension.
How do you pronounce vēcordia?
In classical Latin, [weːˈkɔr.di.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [veˈkɔr.di.a].