noun · femininefirst declension
vēcordia
vēcordia f (genitive vēcordiae)
Classical[weːˈkɔr.di.a]Ecclesiastical[veˈkɔr.di.a]
Meaning
- senselessness, insanity
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | vēcordia | vēcordiae uaecordiae |
| genitive | vēcordiae uaecordiae | vēcordiārum uaecordiārum |
| dative | vēcordiae uaecordiae | vēcordiīs uaecordiīs |
| accusative | vēcordiam uaecordiam | vēcordiās uaecordiās |
| ablative | vēcordiā | vēcordiīs uaecordiīs |
| vocative | vēcordia | vēcordiae uaecordiae |
vēcordia, ae, f. vecors,
I. want of reason, senselessness, silliness, folly; madness, insanity (not in Cic.):
tanta vecordia innata cuiquam, Ter. And. 4, 1, 2: prorsus in facie voltuque vecordia inerat, Sall. C. 15, 5: alicui vecordiam objectare, id. J. 94, 4; cf.: studia plena vecordiae, Tac. A. 3, 50: formidine quasi vecordiā exagitari, Sall. J. 72, 2; 99, 3: plurima vecordia constantiam exemerat, Tac. A. 1, 32; 4, 22 fin.; Ov. M. 12, 227: mentes vatum in vecordiam vertere, Just. 24, 6, 9: egregie homo improbus atque immani vecordiā, Gell. 20, 1, 13; 12, 1, 8.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
vēcordia or vaecordia ae, f
vecors, want of reason, senselessness, silliness, folly, madness, insanity: Tanta, T.: in facie voltuque vecordia inerat, S.: quae te vecordia pulsat? O.
Origins
Proto-Indo-European *ḱerd- Proto-Indo-European *ḱḗr ~ *ḱr̥dés Proto-Italic *kord Latin cor Latin vēcors Proto-Indo-European *-(i)yós Proto-Italic *-ijos Proto-Italic *-ios Old Latin -ios Latin -ius Latin -ia Latin vēcordia From vēcors (“senseless, insane”) + -ia.