vĕ
№ 307 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary
Meaning
- that he shall not
vĕ perh. from same root with vel, volo; but cf. Sanscr. va, or,
I. or; leaving the choice free between two things or among several (always enclitic):
quid tu es tristis? quidve es alacris? Ter. Eun. 2, 3, 13: telum tormentumve, Caes. B. C. 3, 51; 3, 56: lubidines iracundiaeve, Cic. Rep. 1, 38, 60: albus aterve fueris, ignorans, id. Phil. 2, 16, 41: si id facis facturave es, Ter. Hec. 5, 1, 13: ne quid plus minusve faxit, id. Phorm. 3, 3, 21: ne quid plus minusve, quam sit necesse, dicat, Cic. Fl. 5, 12: duabus tribusve horis, id. Phil. 14, 6, 16: Appius ad me ex itinere bis terve litteras miserat, id. Att. 6, 1, 2: amici regis duo tresve perdivites sunt, id. ib. 6, 1, 3: cum eam (quercum) tempestas vetustasve consumpserit, id. Leg. 1, 1, 2: alter ambove, etc., id. ib. 5, 19, 53; v. alter: aliquis unus pluresve, id. Rep. 1, 32, 48: ne cui meae Longinquitas aetatis obstet mortemve exspectet meam, Ter. Hec. 4, 2, 20: eho, Mysis, puer hic unde est? quisve huc attulit? id. And. 4, 4, 9: si quando aut regi justo vim populus attulit regnove eum spoliavit, aut, etc., Cic. Rep. 1, 42, 65: decretumque, ut consules sortirentur conpararentve inter se, uter, etc., Liv. 24, 10, 2: quae civitates habent legibus sanctum, si quis quid de re publica a finitimis rumore ac famā acceperit, uti ad magistratum deferat, neve cum quo alio communicet, or (sc. it is ordered by law) that he shall not, etc., Caes. B. G. 6, 20.—2. Esp. in neg. sentences, or questions implying a negat., = -que: nullum (membrum rei publicae) reperies perfecti, quod non fractum debilitatumve sit, Cic Fam. 5, 13, 3;
num leges nostras moresve novit? id. Phil. 5, 5, 13.—B. Repeated or with correl. part.
1. Ve ... ve, either ... or (poet.):
corpora vertuntur: nec quod fuimusve sumusve, Cras erimus, Ov. M. 15, 215: nullaque laudetur plusve minusve mihi, id. F. 5, 110; id. M. 11, 493: illa tamen se Non habitu mutatve loco, peccatve superne, Hor. S. 2, 7, 64.—2. Ve ... aut, either ... or (very rare):
regnave prima Remi aut animos Carthaginis altae, Prop. 2, 1, 23.vē- (sometimes vae-) [perh. = Sanscr. vi-in-, vi-dha-va; Lat. vidua; but cf. Georg Curtius Gr. Etym. p. 3809, 135]; an inseparable particle denoting origin,
I. out, which serves either to negative the positive idea lying in the simple word, or to strengthen a simple notion: vegrandis, small; vecors, senseless; vepallidus, very pale; ve-stigo, to search out; Vejovis, an anti-Jove; cf. Gell. 5, 12, 9 sqq.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
-ve
1 VOL-, conj enclit., or, or if you will, or as you please: quid tu es tristis? quidve es alacris? T.: telum tormentumve, Cs.: albus aterve fuerit, ignoras: Ne quid plus minusve faxit, T.: alter ambove, etc.: si decretumque, ut consules sortirentur conpararentve inter se, uter, etc., L.— With a negat. expressed or implied, and (cf.-que). num leges nostras moresve novit?; see also neve. —Repeated, either . . . or (poet.): nec quod fuimusve sumusve, Cras erimus, O.: Nullaque laudetur plusve minusve mihi, O.: cf. regnave aut animos (canere), Pr.