adjectivethird-declension two-termination adjective
ūtēnsilis
ūtēnsilis (neuter ūtēnsile)
Classical[uːˈtẽː.sɪ.lɪs]Ecclesiastical[uˈtɛn.si.lis]
Meaning
- raretwo terminationuseful
Illic in semenstri die aut nocte quem ad modum quicquam seri aut alescere aut meti possit? Contra quid in Italia utensile non modo non nascitur, sed etiam non egregium fit?
There, where either day or night is six month long, how may anything be set, grown and harvested? Now, what useful thing might not in Italy be found, aye and the best at that?116 BCE – 27 BCE, Marcus Terentius Varro, Rerum rusticarum 1.2.6
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūtēnsilis | ūtēnsilis | ūtēnsile |
| genitive | ūtēnsilis | ūtēnsilis | ūtēnsilis |
| dative | ūtēnsilī | ūtēnsilī | ūtēnsilī |
| accusative | ūtēnsilem | ūtēnsilem | ūtēnsile |
| ablative | ūtēnsilī | ūtēnsilī | ūtēnsilī |
| vocative | ūtēnsilis | ūtēnsilis | ūtēnsile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūtēnsilēs | ūtēnsilēs | ūtēnsilia |
| genitive | ūtēnsilium | ūtēnsilium | ūtēnsilium |
| dative | ūtēnsilibus | ūtēnsilibus | ūtēnsilibus |
| accusative | ūtēnsilīs ūtēnsilēs | ūtēnsilīs ūtēnsilēs | ūtēnsilia |
| ablative | ūtēnsilibus | ūtēnsilibus | ūtēnsilibus |
| vocative | ūtēnsilēs | ūtēnsilēs | ūtēnsilia |
ūtensĭlis, e, adj. utor, in econom. lang.,
I. that may be used, fit for use, of use, useful.
I. Adj.:
quid in Italiā utensile non modo non nascitur, sed etiam non egregium fit? Varr. R. R. 1, 2, 6: quid utensile, Aug. Civ. Dei, 4, 22.—II. Subst.: ūtensilĭa, ĭum, n., things for use, i. e. utensils, materials, necessaries, etc. (syn.:
supellex, vasa): utensilia, quibus aut alitur hominum genus aut etiam excolitur, Col. 12, praef. § 3: exutus omnibus utensilibus miles, Liv. 3, 42, 5: divina humanaque, id. 26, 33, 13: vasorum, Plin. 13, 11, 22, § 72: apes collectis utensilibus, etc., Col. 9, 5, 1; 2, 12, 9; 1, 3, 3; Tac. A. 1, 70; Dig. 33, 7, 12, § 28.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ūtēnsilis e, adj.
utor, to be used, of use, useful.—Plur. n . as subst, utensils, materials, necessaries : exutus omnibus utensilibus miles, L.
Origins
From ūtor, perhaps with an ending rebracketed from other adjectives in ēnsilis. Compare ūtilis.
Descendants
- Italianutensile
- unknownūtēnsilia
In English words that came into English from ūtēnsilis
- utensilūtēnsilis