adverb
usquam
usquam (not comparable)
Classical[ˈʊs.kʷãː]Ecclesiastical[ˈus.kʷam]
Meaning
- not comparableanywhere
usquam, adv. us for ubs, from ubi; indef. suffix quam, as in quisquam, etc.; cf. usque,
I. at or in any place, anywhere (usu. in neg. clauses, while uspiam, corresp. to quispiam, is used also affirmatively).
I. Lit.:
iste, cui nullus esset usquam consistendi locus, etc., Cic. Fl. 21, 50: numquam etiam fui usquam, quin, etc., Ter. Eun. 5, 9 (8), 62: neque quiescam usquam noctu neque interdiu, Plaut. Merc. 5, 2, 21: nec usquam insistentes, Quint. 10, 7, 6: neque omnino hujus rei meminit usquam poëta ipse, id. 11, 2, 16.—Of place in books or in history: quo neque acutius ullius imperatoris cogitatum neque celerius factum usquam legimus, Nep. Dat. 6, 8.—With gen.: nec sane usquam terrarum locum, etc., Just. 3, 3, 9. —(b). In neg. interrog. sentences:
num ejus color pudoris signum usquam indicat? Ter. And. 5, 3, 7.—With gen.: an quisquam usquam gentium est aeque miser? Ter. Hec. 3, 1, 13.—(g). In conditional clauses:
si quid Usquam justitia est, Verg. A. 1, 604: si usquam, Quint. 6, 1, 51; 11, 1, 54.—b. Affirmatively:
miror te, cum Romā absis, usquam potius esse, Cic. Leg. 2, 1, 2: unde quod est usquam ... Inspicitur, Ov. M. 12, 41: implorare quod usquam est, Verg. A. 7, 311. —B. Of other relations than those of place, in any thing, in any way; with neg., by no means, in no respect, etc. (rare but class.):
neque istic neque alibi tibi usquam erit in me mora, Ter. And. 2, 5, 9: neque esset usquam consilio aut auctoritati locus, Cic. Off. 2, 1, 2: non usquam id quidem dicit omnino, id. Tusc. 5, 9, 24: Jugurtha neque advorsus iram ejus (populi Romani) usquam nisi avaritiā nobilitatis et pecuniā suā spem habere, Sall. J. 13, 5.—II. Transf. *
A. Of value: alicui usquam esse, to be of any account or importance (cf.:
nullo loco habere, etc.): quasi jam usquam tibi sint viginti minae, Ter. Ad. 2, 2, 15 (Bentl. ex conj.: quasi hujus jam tibi).—B. With verbs of motion, to any place, anywhither, anywhere:
duci potis est si ea usquam gentium, Plaut. Mil. 3, 1, 91: velut usquam Vinctus eas, Hor. S. 2, 7, 30.—2. In gen., at all:
nec vero usquam discedebam, Cic. Phil. 1, 1, 1: neque progredi usquam, Varr. R. R. 2. 4, 11: (formica) non usquam prorepit, Hor. S. 1, 1, 37: moveri Haud usquam potuit, Ov. M. 4, 553: prius, quam Tissaphernes usquam se moveret, Nep. Ages. 3, 2.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ūsquam adv.
—Of place, at any place, anywhere (usu. with a negat.): iste, cui nullus esset usquam consistendi locus, etc.: Numquam etiam fui usquam, quin, etc., T.: non usquam id quidem dicit omnino, he nowhere says precisely that: an quisquam usquam gentium est aeque miser? T.: si quid Usquam iustitia est, V.: miror te, cum Romā absis, usquam potius esse.—Poet., in an affirmation: Unde quod est usquam . . . Inspicitur, O.: implorare quod usquam est, V.—Of motion, in some direction, to some place or other, anywhither: velut usquam Vinctus eas, H.: nec vero usquam discedebam, i. e. not at all: prius, quam Tissaphernes usquam se moveret, N.—In any thing, in any way, by any means, in any respect (with a negat.): Neque istic neque alibi tibi erit usquam in me mora, T.: neque esset usquam consilio locus: neque usquam nisi in avaritiā nobilitatis spem habere, S.—Of any acco<*>t, worth considering: quasi iam usquam tibi sint viginti minae, T.
Origins
Probably from ut + -quam (“any”), with intermediate Proto-Italic *utVs (“so that, as”) plus indefinitizing quam. Compare uspiam.