adjectivefirst/second-declension adjective (nominative masculine singular in -er)
urniger
urniger (feminine urnigera, neuter urnigerum)
Classical[ˈʊr.nɪ.ɡɛr]Ecclesiastical[ˈur.ni.d͡ʒer]
Meaning
- adjectiveurn-bearing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | in -er urniger | urnigera | urnigerum |
| genitive | urnigerī | urnigerae | urnigerī |
| dative | urnigerō | urnigerae | urnigerō |
| accusative | urnigerum | urnigeram | urnigerum |
| ablative | urnigerō | urnigerā | urnigerō |
| vocative | urniger | urnigera | urnigerum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | urnigerī | urnigerae | urnigera |
| genitive | urnigerōrum | urnigerārum | urnigerōrum |
| dative | urnigerīs | urnigerīs | urnigerīs |
| accusative | urnigerōs | urnigerās | urnigera |
| ablative | urnigerīs | urnigerīs | urnigerīs |
| vocative | urnigerī | urnigerae | urnigera |
urnĭger, ĕra, ĕrum, adj. urna-gero,
I. urn-bearing: puer, i. e. the constellation Aquarius, Auct. Carm. Sign. Cael. 12 (in Anth. Lat. Burm. 2, p. 314).
Origins
From urna (“urn, jar”) + -ger (“bearing”).