LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

urbicremus

urbicremus (feminine urbicrema, neuter urbicremum)
Classical[ʊrˈbɪ.krɛ.mʊs]Ecclesiastical[urˈbiː.kre.mus]

Meaning

  1. adjectivecity-burning

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeurbicremusurbicremaurbicremum
genitiveurbicremīurbicremaeurbicremī
dativeurbicremōurbicremaeurbicremō
accusativeurbicremumurbicremamurbicremum
ablativeurbicremōurbicremāurbicremō
vocativeurbicremeurbicremaurbicremum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeurbicremīurbicremaeurbicrema
genitiveurbicremōrumurbicremārumurbicremōrum
dativeurbicremīsurbicremīsurbicremīs
accusativeurbicremōsurbicremāsurbicrema
ablativeurbicremīsurbicremīsurbicremīs
vocativeurbicremīurbicremaeurbicrema

urbĭcrĕmus, a, um, adj. urbs-cremo,
I. city burning: nubes (of the destruction of Sodom), Prud. Ham. 729.

Origins

From urbs (“city”) + cremō (“to burn”) + -us.

Quick answers

What does urbicremus mean in Latin?
urbicremus, a adjective, means “city-burning”.
How do you pronounce urbicremus?
In classical Latin, [ʊrˈbɪ.krɛ.mʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [urˈbiː.kre.mus].