adjectivefirst/second-declension adjective
urbicārius
urbicārius (feminine urbicāria, neuter urbicārium)
Classical[ʊr.bɪˈkaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[ur.biˈkaː.ri.us]
Meaning
- adjectiveobsoleteof or belonging to a city; urban
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | urbicārius | urbicāria | urbicārium |
| genitive | urbicāriī | urbicāriae | urbicāriī |
| dative | urbicāriō | urbicāriae | urbicāriō |
| accusative | urbicārium | urbicāriam | urbicārium |
| ablative | urbicāriō | urbicāriā | urbicāriō |
| vocative | urbicārie | urbicāria | urbicārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | urbicāriī | urbicāriae | urbicāria |
| genitive | urbicāriōrum | urbicāriārum | urbicāriōrum |
| dative | urbicāriīs | urbicāriīs | urbicāriīs |
| accusative | urbicāriōs | urbicāriās | urbicāria |
| ablative | urbicāriīs | urbicāriīs | urbicāriīs |
| vocative | urbicāriī | urbicāriae | urbicāria |
urbĭcārĭus, a, um, adj. urbicus,
I. of or belonging to the city (post-class.):
regiones, Cod. Th. 11, 28, 14: praefectura, Cod. Just. 3, 24, 1.Origins
Proto-Indo-European *-yósder. Proto-Italic *-āzios Latin -ārius Latin urbicārius From urbicus (“urban”) + -ārius.