adjectivethird-declension two-termination adjective
ūniversālis
ūniversālis (neuter ūniversāle, adverb ūniversāliter)
Classical[uː.nɪ.wɛrˈsaː.lɪs]Ecclesiastical[u.ni.verˈsaː.lis]
Meaning
- two terminationuniversal
- two terminationgeneral
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūniversālis | ūniversālis | ūniversāle |
| genitive | ūniversālis | ūniversālis | ūniversālis |
| dative | ūniversālī | ūniversālī | ūniversālī |
| accusative | ūniversālem | ūniversālem | ūniversāle |
| ablative | ūniversālī | ūniversālī | ūniversālī |
| vocative | ūniversālis | ūniversālis | ūniversāle |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūniversālēs | ūniversālēs | ūniversālia |
| genitive | ūniversālium | ūniversālium | ūniversālium |
| dative | ūniversālibus | ūniversālibus | ūniversālibus |
| accusative | ūniversālīs ūniversālēs | ūniversālīs ūniversālēs | ūniversālia |
| ablative | ūniversālibus | ūniversālibus | ūniversālibus |
| vocative | ūniversālēs | ūniversālēs | ūniversālia |
ūnĭversālis, e, adj. universus,
I. of or belonging to all or the whole, universal (post-Aug.):
praecepta universalia vel perpetualia, Quint. 2, 13, 14; so, quaestiones, id. 3, 5, 5; 3, 5, 12: vox, id. 8, 5, 3: nihil inveniebam aut proprium aut universale, Plin. Ep. 10, 71, 2.Origins
- Proto-Indo-European*ís?
- Proto-Indo-European*h₁óynos
- Proto-Italic*oinos
- Old Latinoinos
- Latinūniversālis
Latin versus Latin ūniversus Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin ūniversālis From ūniversus + -ālis.
Descendants
- Catalanuniversal
- Germanuniversal
- Italianuniversale
- Occitanuniversal
- Frenchuniverselfrom Old French universal
- Englishuniversalfrom Old French universal
- Portugueseuniversal
- Romanianuniversal
- Spanishuniversal
- Danishuniversal