adjectivethird-declension two-termination adjective
ūnanimis
ūnanimis (neuter ūnanime, adverb ūnanimiter)
Classical[uːˈna.nɪ.mɪs]Ecclesiastical[uˈnaː.ni.mis]
Meaning
- two terminationunanimous (acting in accord), concordant, of one mind, like-minded, one-souled
ego tu sum, tu es ego, unianimi sumus
I am you, you are me, we are with one mind.c. 200 BCE, Plautus, Stichus 731 - two terminationharmonious
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūnanimis ūnianimis | ūnanimis ūnianimis | ūnanime ūnianime |
| genitive | ūnanimis ūnianimis | ūnanimis ūnianimis | ūnanimis ūnianimis |
| dative | ūnanimī ūnianimī | ūnanimī ūnianimī | ūnanimī ūnianimī |
| accusative | ūnanimem ūnianimem | ūnanimem ūnianimem | ūnanime ūnianime |
| ablative | ūnanimī ūnianimī | ūnanimī ūnianimī | ūnanimī ūnianimī |
| vocative | ūnanimis ūnianimis | ūnanimis ūnianimis | ūnanime ūnianime |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ūnanimēs ūnianimēs | ūnanimēs ūnianimēs | ūnanimia ūnianimia |
| genitive | ūnanimium ūnianimium | ūnanimium ūnianimium | ūnanimium ūnianimium |
| dative | ūnanimibus ūnianimibus | ūnanimibus ūnianimibus | ūnanimibus ūnianimibus |
| accusative | ūnanimīs ūnanimēs, ūnianimēs, ūnianimīs | ūnanimīs ūnanimēs, ūnianimēs, ūnianimīs | ūnanimia ūnianimia |
| ablative | ūnanimibus ūnianimibus | ūnanimibus ūnianimibus | ūnanimibus ūnianimibus |
| vocative | ūnanimēs ūnianimēs | ūnanimēs ūnianimēs | ūnanimia ūnianimia |
ūnănĭmis, e, adj. id.,
I. of one mind, accordant, harmonious, unanimous (postclass.):
fratres, Claud. Cons. Prob. et Olybr. 231: equi, id. Epigr. 37, 3; cf. unianimis, Schol. Juv. 5, 134.—Adv.: ūnănĭmĭ-ter, unanimously, cordially: me delegistis, Vop. Tac. 4 fin.: studere patientiae (opp. discordare), Tert. Pat. 1 fin.: vivere, Arn. 1, 33.Origins
From ūni- + animus + -is.
Descendants
- Catalanunànime
- Frenchunanime
- Italianunanime
- Occitanunanime
- Portugueseunânime
- Spanishunánime
- Galicianunánime