noun · femininethird declension
umbrātiō
umbrātiō f (genitive umbrātiōnis)
Classical[ʊmˈbraː.ti.oː]Ecclesiastical[umˈbrat.t͡si.o]
Meaning
- a shadowing, umbration
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | umbrātiō | umbrātiōnēs |
| genitive | umbrātiōnis | umbrātiōnum |
| dative | umbrātiōnī | umbrātiōnibus |
| accusative | umbrātiōnem | umbrātiōnēs |
| ablative | umbrātiōne | umbrātiōnibus |
| vocative | umbrātiō | umbrātiōnēs |
umbrātĭo, ōnis, f. umbro,
I. a shadowing:
sequebatur columna nubis quasi umbratio Spiritus Sancti, Ambros. Sacr. 1, 6, § 22.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin -ātiō Latin umbrātiō From umbra (“shadow, shade”) + -ātiō.
Descendants
- Englishumbration