LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

ululō

ululō (present infinitive ululāre, perfect active ululāvī, supine ululātum)
Classical[ˈʊ.ɫʊ.ɫoː]Ecclesiastical[ˈuː.lu.lo]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to howl

Latīnē defined in Latin in our graded readers

vōcem longam dō, ut lupus nocte.
ululō -āre — in Mille Verba, Animālia

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.ululōululābamululābōululāvīululāveramululāverō
ululārō
2nd sg.ululāsululābāsululābisululāvistī
ululāstī
ululāverās
ululārās
ululāveris
3rd sg.ululatululābatululābitululāvitululāverat
ululārat
ululāverit
ululārit
1st pl.ululāmusululābāmusululābimusululāvimusululāverāmusululāverimus
ululārimus
2nd pl.ululātisululābātisululābitisululāvistis
ululāstis
ululāverātis
ululārātis
ululāveritis
ululāritis
3rd pl.ululantululābantululābuntululāvērunt
ululāvēre, ululārunt
ululāverant
ululārant
ululāverint
ululārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.ululemululāremululāverim
ululārim
ululāvissem
ululāssem
2nd sg.ululēsululārēsululāverīsululāvissēs
ululāssēs
3rd sg.ululetululāretululāverit
ululārit
ululāvisset
ululāsset
1st pl.ululēmusululārēmusululāverīmus
ululārīmus
ululāvissēmus
ululāssēmus
2nd pl.ululētisululārētisululāverītis
ululārītis
ululāvissētis
ululāssētis
3rd pl.ululentululārentululāverint
ululārint
ululāvissent
ululāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.ululorululābarululābor
2nd sg.ululāris
ululāre
ululābāris
ululābāre
ululāberis
ululābere
3rd sg.ululāturululābāturululābitur
1st pl.ululāmurululābāmurululābimur
2nd pl.ululāminīululābāminīululābiminī
3rd pl.ululanturululābanturululābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.ululerululārer
2nd sg.ululēris
ululēre
ululārēris
ululārēre
3rd sg.ululēturululārētur
1st pl.ululēmurululārēmur
2nd pl.ululēminīululārēminī
3rd pl.ululenturululārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.ululāululāre
pres. 2nd pl.ululāteululāminī
fut. 2nd sg.ululātōululātor
fut. 3rd sg.ululātōululātor
fut. 2nd pl.ululātōte—
fut. 3rd pl.ululantōululantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveululāreululārī
perfect infinitiveululāvisse
ululāsse
ululātum esse
future infinitiveululātūrum esseululātum īrī
present participleululāns—
perfect participle—ululātus
ululāta, ululātā, ululātae, ululātam, ululātārum, ululātās, ululātī, ululātōrum, ululātōs
future participleululātūrus
ululātūra, ululātūrā, ululātūrae, ululātūram, ululātūrārum, ululātūrās, ululātūre, ululātūrī, ululātūrīs, ululātūrō, ululātūrōrum, ululātūrōs, ululātūrum
ululandus
ululanda, ululandā, ululandae, ululandam, ululandārum, ululandās, ululande, ululandīs, ululandōrum, ululandōs
gerundululandī, ululandō, ululandumsupineululātum, ululātū

ŭlŭlo, āvi, ātum, 1, v. n. and a.
I. [ulula; cf. Gr. ὑλάω].
I. Neutr., to howl, yell, shriek, utter a mournful cry.
A. Lit.: canis ululat acute, Enn. ap. Fest. s. v. nictare, p. 177 Müll. (Ann. v. 346 Vahl. : canes, Verg. A. 6, 257; Ov. M. 15, 797 lupi, Verg. G. 1, 486; cf. id. A. 7, 18: simulacra ferarum. Ov. M. 4, 404: summoque ulularunt vertice Nymphae, Verg. A. 4, 168; Cat. 63, 28; Hor. S. 1, 8, 25: Tisiphone thalamis ululavit in illis, Ov. H. 2, 117: per vias ululasse animas, id. F. 2, 553; id. M. 3, 725; 9, 642; Luc. 6, 261 al.; cf.: ululanti voce canere, Cic. Or. 8, 27.—
B. Transf., of places, to ring, resound, re-echo with howling: penitusque cavae plangoribus aedes Femineis ululant, Verg. A. 2, 488: resonae ripae, Sil. 6, 285: Dindyma sanguineis Gallis, Claud. Rapt. Pros. 2, 269.—
II. Act., to cry or howl out to any one; to howl forth, utter with howlings, cry out; to wail or howl over any thing; to fill a place with howling, with yells or shrieks (poet., and mostly in part. perf.): quem sectus ululat Gallus, Mart. 5, 41, 3: nocturnisque Hecate triviis ululata per urbem, Verg. A. 4, 609: ululata Lucina, Stat. Th. 3, 158: orbatam propriis ululavit civibus urbem, wailed over, bewailed, Prud. Ham. 452: ululataque tellus intremit, Val. Fl. 4, 608: juga lupis, Stat. S. 1, 3, 85: antra Ogygiis furoribus, id. Th. 1, 328: aula puerperiis, Claud. IV. Cons. Hon. 139; cf.: tu dulces lituos ululataque proelia gaudes, filled with howling, Stat. Th. 9, 724.

Origins

From a reduplicated Proto-Indo-European imitative root; see also Irish uileliugh (“wail of lamentation”), Lithuanian uluti (“howl”), Sanskrit उलूलि (ulūli, “a howling, crying aloud”), Ancient Greek ὀλολύζω (ololúzō, “to cry aloud”), Old Armenian ողողանամ (ołołanam), ողողանիմ (ołołanim, “to wail, lament”), dialectal Armenian ուլուլալ (ululal, “to weep, cry, lament”), and Old English ūle (whence English owl).

Ibero-Romance
  • Portugueseuivar
  • Portugueseuviar
  • Portugueseuivear
  • Portugueseouvar
  • Portugueseoivar
  • Portugueseovar
  • Portugueseoviar
  • Portugueseuvar
  • Portugueseuver
  • Portugueseuliar
Elsewhere
  • Catalanulular
  • Englishululate
  • Frenchululer
  • Frenchhululer
  • Italianululare
  • Portugueseulular
  • Spanishulular
  • Serbo-Croatianurlati
Gallo-Romance
  • Catalanudolar
  • Catalanadular
  • Occitanulodar
  • Occitanodular
  • Frenchhurler
  • Old Frenchuler
  • Old Frenchusler
  • Gasconuglarfrom Occitan ulodar
  • Limousinudlarfrom Occitan ulodar
  • Normanheurler
Balkano-Romance
  • Romanianurla
  • Romanianurlare
  • Aromanianurlu
  • Aromanianaurlu
  • Aromanianurlari
Italo-Romance
  • Italianurlare
Rhaeto-Romance
  • Friulianurlâ
  • Romanshurlar
  • Romanshüerler
Gallo-Italic
  • Piedmonteseurlé

Quick answers

What does ululō mean in Latin?
ululō, a verb, means “to howl”.
What are the principal parts of ululō?
ululō, ululāre, ululāvī, ululātum (first conjugation).
How do you pronounce ululō?
In classical Latin, [ˈʊ.ɫʊ.ɫoː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈuː.lu.lo].