LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

ūbertās

ūbertās f (genitive ūbertātis)
Classical[uːˈbɛr.taːs]Ecclesiastical[uˈbɛr.tas]

Meaning

  1. richness, plenty, abundance, copiousness
  2. fruitfulness, fertility

Declension

declension
formsingularplural
nominativeūbertāsūbertātēs
genitiveūbertātisūbertātum
dativeūbertātīūbertātibus
accusativeūbertātemūbertātēs
ablativeūbertāteūbertātibus
vocativeūbertāsūbertātēs

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

copia, ubertas verborum
profusion of words.
ubertas (not divitiae) et copia orationis
a full and copious style of speech.

ūbertas (on coins also VBERITAS; v. Rasche, Lex. Rei Num. V. 2, p. 759), ātis, f. id.,
I. richness, fulness, plenteousness, plenty, abundance, copiousness, fruitfulness, fertility, productiveness (class.; syn.: fecunditas, copia).
I. Lit.: mammarum, Cic. N. D. 2, 51, 128: Asia ubertate agrorum ... facile omnibus terris antecellat, id. Imp. Pomp. 6, 14: amnium fontiumque, Plin. 3, 5, 6, § 41: ubertas in percipiendis fructibus, Cic. Verr. 2, 3, 98, § 227: frugum et fructuum, id. N. D. 3, 36, 68; cf.: rami bacarum ubertate incurvescere, Poët. ap. Cic. Tusc. 1, 28, 69: vini (opp. frumenti inopia), Suet. Dom. 7: pabuli, Plin. 37, 13, 77, § 201: lactis, id. 22, 22, 39, § 82: piscium, Just. 18, 3: praedae, id. 25, 1: opum, Sil. 15, 412.—
II. Trop.
A. Of mind, character, etc., richness, fulness: ubertates et copiae virtutis, Cic. N. D. 2, 66, 167: ingenii, id. post Red. in Sen. 1, 1; id. Marcell. 2, 4: immortalis ingenii ubertas beatissima, Quint. 10, 1, 109; Ambros. Fug. Saec. 8, 48: utilitatis, Cic. de Or. 1, 44, 195.—
B. Of style or language, copiousness, fulness: ubertas in dicendo et copia, Cic. de Or. 1, 12, 50: ubertas et quasi silva dicendi, id. Or. 3, 12: illa Livii lactea ubertas, Quint. 10, 1, 32: verborum, id. 10, 1, 13; 10, 1, 109; 12, 2, 23: oratoris, Plin. Ep. 2, 3, 1; Gell. 12, 1, 24.

Origins

Proto-Indo-European *-teh₂ Proto-Indo-European *-ts Proto-Indo-European *-teh₂ts Proto-Italic *-tāts Latin -tās Latin ūbertās From ūber + -tās.

Descendants
  • Englishubertyfrom Middle French uberté
  • Italianubertà
  • Portugueseuberdade

Quick answers

What does ūbertās mean in Latin?
ūbertās, a noun, means “richness, plenty, abundance, copiousness; fruitfulness, fertility”.
What is the genitive of ūbertās?
The genitive singular is ūbertātis. ūbertās is feminine, third declension.
How do you pronounce ūbertās?
In classical Latin, [uːˈbɛr.taːs]; in ecclesiastical (church) Latin, [uˈbɛr.tas].