LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

turbulentus

turbulentus (feminine turbulenta, neuter turbulentum, superlative turbulentissimus)
Classical[tʊr.bʊˈɫɛn.tʊs]Ecclesiastical[tur.buˈlɛn.tus]
turbulente sg. voc. m.

Meaning

  1. adjectivestormy, turbulent
  2. adjectiveunruly, riotous

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeturbulentusturbulentaturbulentum
genitiveturbulentīturbulentaeturbulentī
dativeturbulentōturbulentaeturbulentō
accusativeturbulentumturbulentamturbulentum
ablativeturbulentōturbulentāturbulentō
vocativeturbulenteturbulentaturbulentum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeturbulentīturbulentaeturbulenta
genitiveturbulentōrumturbulentārumturbulentōrum
dativeturbulentīsturbulentīsturbulentīs
accusativeturbulentōsturbulentāsturbulenta
ablativeturbulentīsturbulentīsturbulentīs
vocativeturbulentīturbulentaeturbulenta

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

homines seditiosi, turbulenti or novarum rerum cupidi
revolutionists.
plebis dux, vulgi turbator, civis turbulentus, civis rerum novarum cupidus
a demagogue, agitator.

turbŭlentus, a, um, adj. turba,
I. full of trouble or commotion.
I. Pass., restless, agitated, confused, disturbed, boisterous, stormy, tempestuous (class.; syn. tumultuosus): tempestas, stormy, Cic. Verr. 2, 5, 10, § 26; Plaut. Rud. 4, 4, 143; Auct. B. Alex. 45, 2: loci Neptunii, Plaut. Mil. 2, 5, 3: aqua, turbid, muddy, Phaedr. 1, 1, 5: atomorum turbulenta concursio, confused, Cic. Fin. 1, 6, 20: est igitur quiddam turbulentum in hominibus singulis, id. Rep. 3, 35, 49 (Non. 301, 6): res publica, id. Fam. 12, 10, 3: heu edepol res turbulentas! Plaut. Ep. 1, 1, 68: praeda, id. Rud. 4, 4, 142: ea sunt et turbulenta et temeraria et periculosa, Cic. Caecin. 12, 34: errores, id. N. D. 2, 28, 70: animi, stirred up, aroused, excited, id. Tusc. 4, 5, 9.—Comp.: turbulentior inde annus excepit, Liv. 2, 61, 1.—Sup.: turbulentissimum tempus (opp. tranquillissimum), Cic. Pis. 15, 33; id. Fam. 9, 1.—
II. Act., making trouble, troublesome, turbulent, factious, seditious: turba plerumque est turbulenta, Varr. ap. Gell. 13, 11, 3: P. Decius fuit ut vita sic oratione etiam turbulentus, Cic. Brut. 28, 108: seditiosus civis et turbulentus, id. de Or. 2, 11, 48: turbulenti et mali cives, id. ib. 2, 31, 135: tribuni, Tac. H. 2, 38: contiones, Cic. Att. 4, 3, 4; Quint. 5, 13, 39: consilia Antonii, Cic. Att. 15, 4, 1: minae populi, Quint. 2, 20, 8.— Sup.: tribuni plebis, Caes. B. C. 1, 5: leges, Suet. Caes. 16.—Hence, adv.: turbŭlen-tē, in a turbulent manner, confusedly, tumultuously, boisterously, with violence (cf. also turbulenter).
(a). Form turbulente: qui non turbulente humana patiantur, without agitation, composedly, Cic. Tusc. 4, 28, 60: se gerere, Dig. 48, 19, 28, § 3.—
(b). Form turbulenter: nihil turbulenter, nihil temere facere, Cic. Fam. 2, 16, 7.—Comp.: egit de Caepione turbulentius, Cic. Part. Or. 30, 105.—Sup.: regere, Sid. Ep. 2, 13 med.

Origins

  1. Ancient Greek τύρβη(túrbē)bor.?
  2. Latinturbulentus

Latin -ulentus Latin turbulentus From turba (“stir, tumult”) + -ulentus (“full of, abounding in”).

Descendants
  • Englishturbulent
  • Frenchturbulent
  • Italianturbolento
  • Italianturbulento
  • Germanturbulent
  • Romanianturbulent
  • Portugueseturbulento
  • Spanishturbulento
  • Galicianturbulento
  • Norwegianturbulent

In English words that came into English from turbulentus

  • turbulenceturbulentia
  • turbulentturbulentus
  • turbulateturbulentus

Quick answers

What does turbulentus mean in Latin?
turbulentus, a adjective, means “stormy, turbulent; unruly, riotous”.
How do you pronounce turbulentus?
In classical Latin, [tʊr.bʊˈɫɛn.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tur.buˈlɛn.tus].
Where does turbulentus come from?
Ancient Greek τύρβη (túrbē)bor.? → Latin turbulentus.
Which English words come from turbulentus?
English words that go back to Latin turbulentus include turbulent, turbulate and turbulence.