LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

turbātiō

turbātiō f (genitive turbātiōnis)

Meaning

  1. disturbance
  2. confusion

Declension

declension
formsingularplural
nominativeturbātiōturbātiōnēs
genitiveturbātiōnisturbātiōnum
dativeturbātiōnīturbātiōnibus
accusativeturbātiōnemturbātiōnēs
ablativeturbātiōneturbātiōnibus
vocativeturbātiōturbātiōnēs

turbātĭo, ōnis, f. 1. turbo,
I. confusion, disorder, disturbance (perh. not ante-Aug.; cf.: conturbatio, perturbatio): turbam multitudinis hominum esse turbationem et coetum, rixam etiam duorum, Dig. 48, 8, 4 (v. turba init.): rerum, Liv. 24, 28, 1: reipublicae, Flor. 4, 6, 2: coloris et vultūs, Gell. 19, 1, 6: non sine magnā turbatione, App. M. 11, p. 271, 30.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin turbātiō From turbō + -tiō.

Descendants
  • Italianturbazione
  • Portugueseturvação
  • Romanianturbăciune
  • Spanishturbación

Quick answers

What does turbātiō mean in Latin?
turbātiō, a noun, means “disturbance; confusion”.
What is the genitive of turbātiō?
The genitive singular is turbātiōnis. turbātiō is feminine, third declension.