noun · femininethird declension
turbātiō
turbātiō f (genitive turbātiōnis)
Meaning
- disturbance
- confusion
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | turbātiō | turbātiōnēs |
| genitive | turbātiōnis | turbātiōnum |
| dative | turbātiōnī | turbātiōnibus |
| accusative | turbātiōnem | turbātiōnēs |
| ablative | turbātiōne | turbātiōnibus |
| vocative | turbātiō | turbātiōnēs |
turbātĭo, ōnis, f. 1. turbo,
I. confusion, disorder, disturbance (perh. not ante-Aug.; cf.:
conturbatio, perturbatio): turbam multitudinis hominum esse turbationem et coetum, rixam etiam duorum, Dig. 48, 8, 4 (v. turba init.): rerum, Liv. 24, 28, 1: reipublicae, Flor. 4, 6, 2: coloris et vultūs, Gell. 19, 1, 6: non sine magnā turbatione, App. M. 11, p. 271, 30.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
turbātiō ōnis, f
1 turbo, confusion, disorder, disturbance : rerum, L.: quanta ibi, L.
Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin turbātiō From turbō + -tiō.
Descendants
- Italianturbazione
- Portugueseturvação
- Romanianturbăciune
- Spanishturbación