LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

tritavus

tritavus m (genitive tritavī, feminine tritavia)
Classical[ˈtrɪ.ta.wʊs]Ecclesiastical[ˈtriː.ta.vus]

Meaning

  1. masculinegreat-great-great-great-grandfather
    Nam numquam quisquam meorum maiorum fuit, quin parasitando paverint ventres suos: pater, avos, proavos, abavos, atavos, tritavos quasi mures semper edere alienum cibum, neque edacitate eos quisquam poterat vincere;[…]c. 197 BCE, Plautus, Persa 1.2.3–7

Declension

declension
formsingularplural
nominativetritavustritavī
genitivetritavītritavōrum
tritavum
dativetritavōtritavīs
accusativetritavumtritavōs
ablativetritavōtritavīs
vocativetritavetritavī

trĭtăvus (old sibilated collat. form strĭtăvus, acc. to Fest. p. 314 Müll.), i, m. teravus,
I. the father of an atavus or atavia.
I. Lit., Dig. 58, 10, 3; 58, 10, 10; Plaut. Pers. 1, 2, 5; Fest. l. l.—*
II. Transf., in gen., remote ancestors, Varr. R. R. 3, 3, 2.

Origins

From tri- + avus.

Quick answers

What does tritavus mean in Latin?
tritavus, a noun, means “great-great-great-great-grandfather”.
What is the genitive of tritavus?
The genitive singular is tritavī. tritavus is masculine, second declension.
How do you pronounce tritavus?
In classical Latin, [ˈtrɪ.ta.wʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtriː.ta.vus].