LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

tribrevis

tribrevis m (genitive tribrevis)
Classical[ˈtrɪ.brɛ.wɪs]Ecclesiastical[ˈtriː.bre.vis]

Meaning

  1. masculinetribrach (metrical foot comprising three short syllables)
    Tribrachys, tribrevis, teuthasius, quem quīdam brachysyllabum, aliī triorcheon, nōnnūllī pygmōna, plērīque chorīum nuncupant.AD 4th C., Diomedes Grammaticus (author), Heinrich Keil (editor), Artis Grammaticae Liber III (1857), page 479

Declension

declension
formsingularplural
nominativetribrevistribrevēs
genitivetribrevistribrevium
dativetribrevītribrevibus
accusativetribrevemtribrevēs
tribrevīs
ablativetribrevetribrevibus
vocativetribrevistribrevēs

trĭbrĕvis, is,
I. v. the preced. art.

Origins

  1. Proto-Indo-European*tréyes
  2. Proto-Indo-European*tri-
  3. Proto-Italic*tri-
  4. Latintribrevis

Proto-Indo-European *mreǵʰ- Proto-Indo-European *-us Proto-Indo-European *mréǵʰusder. Proto-Italic *breɣʷis Latin brevis Latin tribrevis From tri- (“three”) + brevis (“short”).

Descendants
  • ?Portuguesetribreve

Quick answers

What does tribrevis mean in Latin?
tribrevis, a noun, means “tribrach (metrical foot comprising three short syllables)”.
What is the genitive of tribrevis?
The genitive singular is tribrevis. tribrevis is masculine, third declension.
How do you pronounce tribrevis?
In classical Latin, [ˈtrɪ.brɛ.wɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtriː.bre.vis].
Where does tribrevis come from?
Proto-Indo-European *tréyes → Proto-Indo-European *tri- → Proto-Italic *tri- → Latin tribrevis.