LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation, no supine stem

tremō

tremō (present infinitive tremere, perfect active tremuī)
Classical[ˈtrɛ.moː]Ecclesiastical[ˈtrɛː.mo]
Mille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to tremble, shake, shudder at

Latīnē defined in Latin in our graded readers

corpore moveor timōre vel frīgore.
tremō -ere tremuī — in Mille Verba, Theātrum

Conjugation conjugation 3 no-supine

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.tremōtremēbamtremamtremuītremueramtremuerō
2nd sg.tremistremēbāstremēstremuistītremuerāstremueris
3rd sg.tremittremēbattremettremuittremuerattremuerit
1st pl.tremimustremēbāmustremēmustremuimustremuerāmustremuerimus
2nd pl.tremitistremēbātistremētistremuististremuerātistremueritis
3rd pl.tremunttremēbanttrementtremuērunt
tremuēre
tremueranttremuerint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.tremamtremeremtremuerimtremuissem
2nd sg.tremāstremerēstremuerīstremuissēs
3rd sg.tremattremerettremuerittremuisset
1st pl.tremāmustremerēmustremuerīmustremuissēmus
2nd pl.tremātistremerētistremuerītistremuissētis
3rd pl.tremanttremerenttremuerinttremuissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.tremortremēbartremar
2nd sg.tremeris
tremere
tremēbāris
tremēbāre
tremēris
tremēre
3rd sg.tremiturtremēbāturtremētur
1st pl.tremimurtremēbāmurtremēmur
2nd pl.tremiminītremēbāminītremēminī
3rd pl.tremunturtremēbanturtrementur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.tremartremerer
2nd sg.tremāris
tremāre
tremerēris
tremerēre
3rd sg.tremāturtremerētur
1st pl.tremāmurtremerēmur
2nd pl.tremāminītremerēminī
3rd pl.tremanturtremerentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.tremetremere
pres. 2nd pl.tremitetremiminī
fut. 2nd sg.tremitōtremitor
fut. 3rd sg.tremitōtremitor
fut. 2nd pl.tremitōte—
fut. 3rd pl.tremuntōtremuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetremeretremī
perfect infinitivetremuisse—
present participletremēns
tremente, trementem, trementēs, trementī, trementia, trementibus, trementis, trementīs, trementium
—
future participle—tremendus
tremundus
gerundtremendī, tremendō, tremendum

trĕmo, ŭi, 3, v. n. and a.
I. [cf. Gr. τρέμω, to tremble; ἀτρέμας, quiet].
I. Neutr., to shake, quake, quiver, tremble, etc. (freq. and class.; cf. trepido): sapiens si algebis, tremes, Novat. ap. Cic. de Or.2, 70, 285 (Com.Rel. v. 116 Rib.): pro monstro extemplo'st, quando qui sudat tremit, Plaut. As. 2, 2, 23: viden', ut tremit atque extimuit, id. Mil. 4, 6, 57: totus Tremo horreoque, Ter Eun. 1, 2, 4: si qui tremerent et exalbescerent objecta terribili re extrinsecus, Cic. Ac. 2, 15, 48: timidus ac tremens, id. Pis. 30, 74: tremo animo, id. Q. Fr. 1, 1, 1, § 4; so, animo, Sen. Agam. 833: toto pectore tremens, Cic. Tusc. 4, 22, 49: corde et genibus tremit, Hor. C. 1, 23, 8.—In a Greek construction: tremis ossa pavore, Hor. S. 2, 7, 57: ingemit et tremit artus, Lucr. 3, 489; cf. Verg. G. 3, 84.—
B. Of things: mare caelum terram ruere ac tremere diceres, Afran. ap. Prob. ap. Verg. E. 6, 31 (Com. Rel. v. 9 Rib.): membra miserae tremunt, Plaut. Cas. 3, 5, 2: genua, Sen. Ep. 11, 2: artus, Verg, A. 3, 627: manus, Ov. M. 8, 211: umeri, Verg. A. 2, 509: haec trementi questus ore, Hor. Epod. 5, 11; so, ore tremente, Ov. Tr. 3, 11, 54 et saep.: Africa terribili tremit horrida terra tumultu, Enn. ap. Fest p. 153 Müll. (Ann. v. 311 Vahl.): verbere ripae, Hor. C. 3, 27, 23: aequor, Ov. M. 4, 136: ilices, Hor. Epod. 10, 8: hasta per armos Acta, Verg. A. 11, 645: vela, Lucr. 4, 77: frusta (carnis), i.e. to quiver, Verg. A. 1, 212: seges altis flava spicis, Sen. Oedip 50; id. Med. 46.—
II. Act., to quake or tremble at a thing (mostly poet. and perhaps not ante-Aug.): virgas ac secures dictatoris tremere atque horrere, Liv, 22, 27, 3: Junonem Offensam, Ov. M. 2, 519: neque iratos Regum apices neque militum arma, Hor. C. 3, 21, 19: jussa virum nutusque, Sil. 2, 53: te Stygii tremuere lacus, Verg. A. 8, 296: non praesidum gladios tremunt, Lact. 5, 13, 17: varios casus, Sen. Troad. 262: hostem, id. ib. 317. — Hence, trĕmendus, a, um, P a. (acc. to II.), that is to be trembled at; hence, fearful, dreadful, frightful, formidable, terrible, tremendous (poet. and in post-Aug. prose): manes adiit regemque tremendum, Verg. G. 4, 469: Chimaera, Hor. C. 4, 2, 15: vates visu audituque, Stat. Th. 10, 164: oculi, Ov. M. 3, 577: cuspis, Hor. C. 4, 6, 7: tumultus, id. ib. 1, 16, 11: Alpes, id. ib. 4, 14, 12: monita Carmentis, Verg. A. 8, 335: nefas, Val. Fl. 2, 209: tigris animal velocitatis tremendae, Plin. 8, 18, 25, § 66.

Origins

From Proto-Italic *tremō, from Proto-Indo-European *trémti, from *trem- (“tremble”). Cognate with Ancient Greek τρέμω (trémō).

Descendants
  • Catalantremir
  • Englishtremo
  • Portuguesetremer
  • Spanishtremer
  • Italiantremare
  • Galiciantremer
  • Vulgar Latin*cremere
  • Friuliantrimâ
  • Siciliantrimari
  • Venetantremar

In English words that came into English from tremō

  • trembletremulō
  • tremortremor
  • tremuloustremulus
  • tremellatremulus
  • tremulanttremulō
  • tremellosetremulus
  • tremulationtremulō

Quick answers

What does tremō mean in Latin?
tremō, a verb, means “to tremble, shake, shudder at”.
What are the principal parts of tremō?
tremō, tremere, tremuī (third conjugation, no supine stem).
How do you pronounce tremō?
In classical Latin, [ˈtrɛ.moː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtrɛː.mo].
Which English words come from tremō?
English words that go back to Latin tremō include tremble, tremor, tremulous, tremella, tremulant and tremellose.