verbthird conjugation
trānsvertō
trānsvertō (present infinitive trānsvertere, perfect active trānsvertī, supine trānsversum)
Classical[trãːsˈwɛr.toː]Ecclesiastical[tranzˈvɛr.to]
Meaning
- obsoleteto turn or direct across or athwart; to turn over
- to turn away or avert
- figurativelyto lead aside or astray
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Transversus · Obliquus
Transversum means, that which crosses a straight line at right angles, like across; obliquum, that which is not perpendicular to a straight line, but forms with it unequal angles, the one acute, the other obtuse, like awry or slanting. (vi. 375.)
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | trānsvertō | trānsvertēbam | trānsvertam | trānsvertī | trānsverteram | trānsverterō |
| 2nd sg. | trānsvertis | trānsvertēbās | trānsvertēs | trānsvertistī | trānsverterās | trānsverteris |
| 3rd sg. | trānsvertit | trānsvertēbat | trānsvertet | trānsvertit | trānsverterat | trānsverterit |
| 1st pl. | trānsvertimus | trānsvertēbāmus | trānsvertēmus | trānsvertimus | trānsverterāmus | trānsverterimus |
| 2nd pl. | trānsvertitis | trānsvertēbātis | trānsvertētis | trānsvertistis | trānsverterātis | trānsverteritis |
| 3rd pl. | trānsvertunt | trānsvertēbant | trānsvertent | trānsvertērunt trānsvertēre | trānsverterant | trānsverterint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | trānsvertam | trānsverterem | trānsverterim | trānsvertissem |
| 2nd sg. | trānsvertās | trānsverterēs | trānsverterīs | trānsvertissēs |
| 3rd sg. | trānsvertat | trānsverteret | trānsverterit | trānsvertisset |
| 1st pl. | trānsvertāmus | trānsverterēmus | trānsverterīmus | trānsvertissēmus |
| 2nd pl. | trānsvertātis | trānsverterētis | trānsverterītis | trānsvertissētis |
| 3rd pl. | trānsvertant | trānsverterent | trānsverterint | trānsvertissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | trānsvertor | trānsvertēbar | trānsvertar |
| 2nd sg. | trānsverteris trānsvertere | trānsvertēbāris trānsvertēbāre | trānsvertēris trānsvertēre |
| 3rd sg. | trānsvertitur | trānsvertēbātur | trānsvertētur |
| 1st pl. | trānsvertimur | trānsvertēbāmur | trānsvertēmur |
| 2nd pl. | trānsvertiminī | trānsvertēbāminī | trānsvertēminī |
| 3rd pl. | trānsvertuntur | trānsvertēbantur | trānsvertentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | trānsvertar | trānsverterer |
| 2nd sg. | trānsvertāris trānsvertāre | trānsverterēris trānsverterēre |
| 3rd sg. | trānsvertātur | trānsverterētur |
| 1st pl. | trānsvertāmur | trānsverterēmur |
| 2nd pl. | trānsvertāminī | trānsverterēminī |
| 3rd pl. | trānsvertantur | trānsverterentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | trānsverte | trānsvertere |
| pres. 2nd pl. | trānsvertite | trānsvertiminī |
| fut. 2nd sg. | trānsvertitō | trānsvertitor |
| fut. 3rd sg. | trānsvertitō | trānsvertitor |
| fut. 2nd pl. | trānsvertitōte | — |
| fut. 3rd pl. | trānsvertuntō | trānsvertuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | trānsvertere | trānsvertī |
| perfect infinitive | trānsvertisse | trānsversum esse |
| future infinitive | trānsversūrum esse | trānsversum īrī |
| present participle | trānsvertēns | — |
| perfect participle | — | trānsversus |
| future participle | trānsversūrus trānsversūra, trānsversūrā, trānsversūrae, trānsversūram, trānsversūrārum, trānsversūrās, trānsversūre, trānsversūrī, trānsversūrīs, trānsversūrō, trānsversūrōrum, trānsversūrōs, trānsversūrum | trānsvertendus trānsvertundus, trānsvertenda, trānsvertendā, trānsvertendae, trānsvertendam, trānsvertendārum, trānsvertendās, trānsvertende, trānsvertendīs, trānsvertendōrum, trānsvertendōs, trānsvertunda, trānsvertundā, trānsvertundae, trānsvertundam, trānsvertundārum, trānsvertundās, trānsvertunde, trānsvertundī, trānsvertundīs, trānsvertundō, trānsvertundōrum, trānsvertundōs, trānsvertundum |
gerundtrānsvertendī, trānsvertendō, trānsvertendumsupinetrānsversum, trānsversū
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- in transversum, e transverso
- across; transversely.
trans-verto, ti, sum, 3, v. a.,
I. to turn or direct across or athwart (post-class.).
I. Lit.:
ut quae defensio fuerat, eadem in accusationem transverteretur, should be turned, converted, App. Mag. p. 325, 33: eorum consilia hac atque illac variā cogitatione, to turn over, Firm. Math. 6, 15.—II. Transf., to turn away, avert:
inimica, Arn. 7, 219: fortes meos, Tert. Praescr. 37. — Hence, transversus (-vorsus) or trāver-sus, a, um, P. a., turned across; hence, going or lying across, athwart, crosswise; cross-, transverse, traverse (freq. and class.). A. Lit.:
viae, cross-streets, Cic. Verr. 2, 4, 53, § 119: tramites, Liv. 2, 39, 3: limites, id. 22, 12, 2: fossa, Caes. B. G. 2, 8: fossas viis praeducit, id. B. C. 1, 27: vallum, id. ib. 3, 63: tigna, id. ib. 2, 9: transversosque volare per imbres fulmina cernis, Lucr. 2, 213; cf.: nubila portabunt venti transversa per auras, id. 6, 190: Manilium nos vidimus transverso ambulantem foro, across the forum, Cic. de Or. 3, 33, 133: taleae ne plus quattuor digitos transversos emineant, four fingers across, four finger-breadths, Cato ap. Plin. 17, 18, 29, § 126; cf. prov.: si hercle tu ex isto loco Digitum transversum aut unguem latum excesseris, a fingerbreadth, Plaut. Aul. 1, 1, 18; so, digitus, Cic. Ac. 2, 18, 58 (v. digitus); for which, also: discedere a rectā conscientiā traversum unguem, id. Att. 13, 20, 4: (versibus) incomptis allinet atrum Transverso calamo signum, Hor. A. P. 447: ut transversus mons sulcetur, Col. 2, 4, 10: plurimum refert, concava sint (specula), an elata; transversa, an obliqua, Plin. 33, 9, 45, § 129. — 2. Neutr. as subst.: transversum, i, a cross direction or position, only with prepp. adv., crosswise, transversely, etc.:
non prorsus, verum ex transverso cedit, quasi cancer solet, obliquely, sideways, Plaut. Ps. 4, 1, 45: e transverso vacefit locus, Lucr. 6, 1018: paeninsula ad formam gladii in transversum porrecta, Plin. 4, 12, 26, § 83: in transversum positae (arbores), id. 16, 42, 81, § 222: aratione per transversum iteratā, id. 18, 20, 49, § 180; so id. 37, 9, 37, § 118 (al. saepe traversa): collectus pluvialis aquae transversum secans, intersecting diagonally, Front. Limit. p. 43 Goes.; cf. poet. in plur.: (venti) mutati transversa fremunt, at right angles to their former direction, Verg. A. 5, 19; so id. E. 3, 8; Val. Fl. 2, 154; Stat. Th. 1, 348.—B. Trop.:
transversa incurrit misera fortuna rei publicae, crossed, thwarted, Cic. Brut. 97, 331: cum coepit transversos agere felicitas, i. e. to lead aside or astray, Sen. Ep. 8, 3: transversum judicem ferre, Quint. 10, 1, 110; Plin. 9, 17, 31, § 67; 28, 1, 1, § 1. — 2. Neutr. as subst.: transversum, i, n., only with prepp. adv.:
ecce autem de transverso L. Caesar, ut veniam ad se, rogat, i. e. contrary to expectation, unexpectedly, Cic. Att. 15, 4, 5: ecce tibi iste de transverso, Heus, inquit, etc., Auct. Her. 4, 10, 14; for which: quod non exspectes, ex transverso fit, Petr. 55: haec calamitas ex transverso accidit, Scrib. Comp. 231.—Hence, advv. 1. transversē (-vorsē), crosswise, transversely, obliquely:
transverse describantur horae in columellā, Vitr. 9, 9, 7; Cels. 5, 26, 24; Veg. 2, 5, 1.—2. transversim, transversely, crosswise:
obliquatis manibus, Tert. Bapt. 8.Origins
Proto-Indo-European *wert- Proto-Indo-European *-eti Proto-Indo-European *-etor Proto-Indo-European *wértetor Proto-Italic *wertō Latin vertō Latin trānsvertō From trāns- (“over, across”) + vertō (“to turn or turn around”).
Descendants
- Englishtransvert
In English words that came into English from trānsvertō
- transversetrānsversus
- transversaltrānsversālis
- transverttransvertere