verbthird conjugation
trānsvehō
trānsvehō (present infinitive trānsvehere, perfect active trānsvē̆xī, supine trānsvectum)
Classical[ˈtrãːs.we.(ɦ)oː]Ecclesiastical[ˈtranz.ve.o]
Meaning
- to carry, bear, convey across or over
- to transport
- to pass by
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | trānsvehō | trānsvehēbam | trānsveham | trānsvē̆xī | trānsvē̆xeram | trānsvē̆xerō |
| 2nd sg. | trānsvehis | trānsvehēbās | trānsvehēs | trānsvē̆xistī | trānsvē̆xerās | trānsvē̆xeris |
| 3rd sg. | trānsvehit | trānsvehēbat | trānsvehet | trānsvē̆xit | trānsvē̆xerat | trānsvē̆xerit |
| 1st pl. | trānsvehimus | trānsvehēbāmus | trānsvehēmus | trānsvē̆ximus | trānsvē̆xerāmus | trānsvē̆xerimus |
| 2nd pl. | trānsvehitis | trānsvehēbātis | trānsvehētis | trānsvē̆xistis | trānsvē̆xerātis | trānsvē̆xeritis |
| 3rd pl. | trānsvehunt | trānsvehēbant | trānsvehent | trānsvē̆xērunt trānsvē̆xēre | trānsvē̆xerant | trānsvē̆xerint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | trānsveham | trānsveherem | trānsvē̆xerim | trānsvē̆xissem |
| 2nd sg. | trānsvehās | trānsveherēs | trānsvē̆xerīs | trānsvē̆xissēs |
| 3rd sg. | trānsvehat | trānsveheret | trānsvē̆xerit | trānsvē̆xisset |
| 1st pl. | trānsvehāmus | trānsveherēmus | trānsvē̆xerīmus | trānsvē̆xissēmus |
| 2nd pl. | trānsvehātis | trānsveherētis | trānsvē̆xerītis | trānsvē̆xissētis |
| 3rd pl. | trānsvehant | trānsveherent | trānsvē̆xerint | trānsvē̆xissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | trānsvehor | trānsvehēbar | trānsvehar |
| 2nd sg. | trānsveheris trānsvehere | trānsvehēbāris trānsvehēbāre | trānsvehēris trānsvehēre |
| 3rd sg. | trānsvehitur | trānsvehēbātur | trānsvehētur |
| 1st pl. | trānsvehimur | trānsvehēbāmur | trānsvehēmur |
| 2nd pl. | trānsvehiminī | trānsvehēbāminī | trānsvehēminī |
| 3rd pl. | trānsvehuntur | trānsvehēbantur | trānsvehentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | trānsvehar | trānsveherer |
| 2nd sg. | trānsvehāris trānsvehāre | trānsveherēris trānsveherēre |
| 3rd sg. | trānsvehātur | trānsveherētur |
| 1st pl. | trānsvehāmur | trānsveherēmur |
| 2nd pl. | trānsvehāminī | trānsveherēminī |
| 3rd pl. | trānsvehantur | trānsveherentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | trānsvehe | trānsvehere |
| pres. 2nd pl. | trānsvehite | trānsvehiminī |
| fut. 2nd sg. | trānsvehitō | trānsvehitor |
| fut. 3rd sg. | trānsvehitō | trānsvehitor |
| fut. 2nd pl. | trānsvehitōte | — |
| fut. 3rd pl. | trānsvehuntō | trānsvehuntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | trānsvehere | trānsvehī |
| perfect infinitive | trānsvē̆xisse | trānsvectum esse |
| future infinitive | trānsvectūrum esse | trānsvectum īrī |
| present participle | trānsvehēns | — |
| perfect participle | — | trānsvectus trānsvecta, trānsvectā, trānsvectae, trānsvectam, trānsvectārum, trānsvectās, trānsvecte, trānsvectī, trānsvectīs, trānsvectō, trānsvectōrum, trānsvectōs |
| future participle | trānsvectūrus trānsvectūra, trānsvectūrā, trānsvectūrae, trānsvectūram, trānsvectūrārum, trānsvectūrās, trānsvectūre, trānsvectūrī, trānsvectūrīs, trānsvectūrō, trānsvectūrōrum, trānsvectūrōs, trānsvectūrum | trānsvehendus trānsvehundus, trānsvehenda, trānsvehendā, trānsvehendae, trānsvehendam, trānsvehendārum, trānsvehendās, trānsvehende, trānsvehendīs, trānsvehendōrum, trānsvehendōs |
gerundtrānsvehendī, trānsvehendō, trānsvehendumsupinetrānsvectum, trānsvectū
trans-vĕho or trāvĕho, xi, ctum, 3, v. a.,
I. to carry, conduct, or convey across or over; to transport (syn.: transporto, transmitto).
I. Lit.
A. In gen.:
quid militum transvexisset, Caes. B. C. 3, 29: exercitum in Britanniam, Suet. Caes. 58; cf.: copias ponte, Plin. 4, 12, 24, § 76: ut jam Hispanos omnes inflati transvexerint utres, Liv. 21, 47, 5: Dardanium agmen (pons), Sil. 4, 489: agmina classe, id. 4, 494: corpus defuncti per vicos, Dig. 47, 13, 3; Sen. Herc. Oet. 1964: navem Argo umeris transvectam Alpes, Plin. 3, 18, 22, § 128. — b. Mid.: transvehor, to go, come, pass, travel, ride, or sail across or over:
caerula cursu, Cic. poët. Fin. 5, 18, 49: Medi, Persae ... navibus in Africam transvecti, Sall. J. 18, 4: legiones ex Siciliā in Africam transvectae, id. ib. 28, 6: cum duabus quinqueremibus Corcyram transvectus, Liv. 32, 16, 2: vada Tartari, Sen. Herc. Fur. 889: transvectae (sc. equo) a fronte pugnantium alae, Tac. Agr. 37; cf.: ludicro Circensium Britannicus et Nero transvecti sunt, id. A. 12, 41: transvehitur Tuscos, flies past, Claud. Laud. Stil. 2, 272.—B. In partic.
1. To carry, bear, lead, or conduct along in triumph:
signa tabulasque, Flor. 2, 12: arma spoliaque multa Gallica carpentis transvecta, Liv. 39, 7, 2.—2. Of the Roman knights, to ride past before the censor for review (syn. traduco), Liv. 9, 46, 15; Suet. Aug. 38; Dig. 2, 4, 2, § 4; Val. Max. 2, 2, 8.—
II. Trop., of time, to pass by, elapse (Tacitean):
abiit jam et transvectum est tempus, quo, etc., Tac. H. 2, 76: transvecta aestas, id. Agr. 18.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
trāns-vehō or trāvehō vēxī, vectus, ere,
to carry across, convey over, bear to the other side, transport: quid militum transvexisset, Cs.: ut iam Hispanos omnes inflati travexerint utres, L.— Pass: legiones ex Siciliā in Africam transvectae, S.: transvectae (sc. equo) a fronte pugnantium alae, crossed in front of the line of battle, Ta.: haec transvectus caerula cursu, traversed; cf. cum quinqueremibus Corcyram travectus, crossed to Corcyra, L.—To carry in triumph, display: arma spoliaque multa Gallica carpentis travecta, L.— To ride in procession, parade: ut equites idibus Quinctilibus transveherentur, L.—Fig., of time, to pass, elapse: transvecta aestas, Ta.
Origins
Proto-Indo-European *weǵʰ- Proto-Indo-European *wéǵʰeti Proto-Italic *weɣō Latin vehō Latin trānsvehō From trāns- + vehō.