LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbthird conjugation

trādō

trādō (present infinitive trādere, perfect active trādidī, supine trāditum)
Classical[ˈtraː.doː]Ecclesiastical[ˈtraː.do]
№ 297 of the 1,000 commonest wordsMille Verba core vocabulary

Meaning

  1. to hand over, give up, deliver, transmit, surrender; impart; entrust, confide
  2. to leave behind, bequeath
  3. to give up or surrender (treacherously), betray
  4. to deliver by teaching, propound, propose, teach
  5. to hand down (to posterity by written communication), narrate, recount

Latīnē defined in Latin in our graded readers

in manūs alterīus dō.
trādō -ere -didī — in Mille Verba, Nāvāle

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.trādōtrādēbamtrādamtrādidītrādideramtrādiderō
2nd sg.trādistrādēbāstrādēstrādidistītrādiderāstrādideris
3rd sg.trādittrādēbattrādettrādidittrādiderattrādiderit
1st pl.trādimustrādēbāmustrādēmustrādidimustrādiderāmustrādiderimus
2nd pl.trāditistrādēbātistrādētistrādidististrādiderātistrādideritis
3rd pl.trādunttrādēbanttrādenttrādidērunt
trādidēre
trādideranttrādiderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.trādamtrāderemtrādiderimtrādidissem
2nd sg.trādāstrāderēstrādiderīstrādidissēs
3rd sg.trādattrāderettrādiderittrādidisset
1st pl.trādāmustrāderēmustrādiderīmustrādidissēmus
2nd pl.trādātistrāderētistrādiderītistrādidissētis
3rd pl.trādanttrāderenttrādiderinttrādidissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.trādortrādēbartrādar
2nd sg.trāderis
trādere
trādēbāris
trādēbāre
trādēris
trādēre
3rd sg.trāditurtrādēbāturtrādētur
1st pl.trādimurtrādēbāmurtrādēmur
2nd pl.trādiminītrādēbāminītrādēminī
3rd pl.trādunturtrādēbanturtrādentur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.trādartrāderer
2nd sg.trādāris
trādāre
trāderēris
trāderēre
3rd sg.trādāturtrāderētur
1st pl.trādāmurtrāderēmur
2nd pl.trādāminītrāderēminī
3rd pl.trādanturtrāderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.trādetrādere
pres. 2nd pl.trāditetrādiminī
fut. 2nd sg.trāditōtrāditor
fut. 3rd sg.trāditōtrāditor
fut. 2nd pl.trāditōte—
fut. 3rd pl.trāduntōtrāduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivetrāderetrādī
perfect infinitivetrādidissetrāditum esse
future infinitivetrāditūrum essetrāditum īrī
present participletrādēns
trādente, trādentem, trādentēs, trādentī, trādentia, trādentibus, trādentis, trādentīs, trādentium
—
perfect participle—trāditus
trādita, trāditā, trāditae, trāditam, trāditārum, trāditās, trāditī, trāditōrum, trāditōs
future participletrāditūrus
trāditūra, trāditūrā, trāditūrae, trāditūram, trāditūrārum, trāditūrās, trāditūre, trāditūrī, trāditūrīs, trāditūrō, trāditūrōrum, trāditūrōs, trāditūrum
trādendus
trādundus
gerundtrādendī, trādendō, trādendumsupinetrāditum, trāditū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

arma tradere
to surrender weapons.
artem tradere, docere
to teach an art.
tradunt, dicunt, ferunt
they say; it is commonly said.
dicendi praecepta tradere
to teach rhetoric.
somno or quieti se tradere
to lay oneself down to sleep
disserendi praecepta tradere
to teach logic.
tradere (aliquid de aliqua re)
to teach
alicui regnum deferre, tradere
to invest some one with royal power.
13 more phrases
morum praecepta tradere alicui
to give moral advice, rules of conduct.
artificio et via tradere aliquid
to give a scientific explanation of a thing.
se totum litteris tradere, dedere
to devote oneself entirely to literature.
totum se committere, tradere alicui
to put oneself entirely in some one's hands.
praecepta dare, tradere de aliqua re
to give advice, directions, about a matter.
se totum voluptatibus dedere, tradere
to devote oneself absolutely to the pursuit of pleasure.
de manu in manus or per manus tradere aliquid
to pass a thing from hand to hand.
puerum alicui erudiendum or in disciplinam tradere
to entrust a child to the tuition of...
se conferre, se tradere, se permittere in alicuius fidem
to put oneself under some one's protection.
imperii summam deferre alicui or ad aliquem, tradere alicui
to appoint some one commander-in-chief.
memoriam nominis sui immortalitati tradere, mandare, commendare
to immortalise one's name.
memoriae traditum est, memoriae (memoria) proditum est (without nobis)
tradition, history tells us.
operam dare or simply se dare alicui, se tradere in disciplinam alicuius, se conferre, se applicare ad aliquem
to become a pupil, disciple of some one.

trādo (transdo, C. I. L. 1, 198, 54 and 58; Ter. Phorm. prol. 2, and most freq. in Cæs.;
I. v. infra; cf. Neue, Formenl. 2, 734), dĭdi, dĭtum, 3 (in tmesi: transque dato endoque plorato, i. e. tradito et implorato, Vet. Lex ap. Fest. s. v. sub vos, p. 309 Müll.), v. a. trans-do, to give up, hand over, deliver, transmit, surrender, consign (syn.: dedo, remitto).
I. Lit.
A. In gen.
(a). Form trado: ut amico traderem (thesaurum), Plaut. Trin. 1, 2, 143: mihi trade istuc (argentum), id. As. 3, 3, 99; id. Curc. 3, 15: aliquid in manum, id. Merc. 2, 2, 7: poculum alicui, Cic. Tusc. 1, 40, 96: aedem Castoris sartam tectam, Cic. Verr. 2, 1, 50, § 131: magistris traditi, id. Tusc. 3, 1, 2: pecuniam regiam quaestoribus, Liv. 24, 23, 3: pueros magistris, Ov. Am. 1, 13, 17: equos domitoribus, Cic. Off. 1, 26, 90: testamentum tibi legendum, Hor. S. 2, 5, 51: ademptus Hector Tradidit fessis leviora tolli Pergama Graiis, id. C. 2, 4, 11: miserat ad legatum Romanum, traditurum se urbem, Liv. 34, 29, 9: armis traditis, Caes. B. G. 1, 27; 2, 13: obsides, arma, perfugae traditi, id. ib. 1, 28: hunc ad carnificem. Plaut. Rud. 3, 6, 19: in pistrinum tradier, id. Most. 1, 1, 16: aliquem in custodiam vel in pistrinum, Cic. Q. Fr. 1, 2, 4, § 14: aliquem supplicio, Suet. Vit. 14: Augustus filiam suam equiti Romano tradere meditatus est, to give in marriage, Tac. A. 4, 40 med.—With acc. of place: ea quae in Insulā erat Achradinam tradita est, Liv. 24, 23, 4.—
(b). Form transdo: tot tropaea transdes, Att. ap. Non. 517, 26 (Trag. Rel. v. 366 Rib.): navem in fugam transdunt, id. ib. 155, 8 (Trag. Rel. v. 630 ib.): ut arma per manus necessario transderentur, Caes. B. C. 1, 68: per manus sevi ac picis transditas glebas, id. B. G. 7, 25; Hirt. B. G. 8, 15: sibi captivos transdi, Caes. B. C. 3, 71: neque se hostibus transdiderunt, id. B. G. 7, 77: se (alicui), id. ib. 7, 47; Hirt. B. G. 8, 43: se adversariis ad supplicium, Caes. B. C. 1, 76.—
B. In partic.
1. Pregn., to deliver, commit, intrust, confide for shelter, protection, imprisonment, etc. (syn.: commendo, committo).
(a). Form trado: sic ei te commendavi et tradidi, Cic. Fam. 7, 17, 2: totum denique hominem tibi ita trado de manu, ut aiunt, in manum tuam, id. ib. 7, 5, 3: alicui se laudare et tradere, Hor. Ep. 1, 9, 3: hunc hominem velles si tradere, id. S. 1, 9, 47; id. Ep. 1, 18, 78: hos (obsides) Aeduis custodiendos tradit, Caes. B. G. 6, 4; Liv. 22, 22, 4: catenis ligatus traditur, id. 24, 45, 9: in tuam custodiam meque et meas spes trado, Plaut. Most. 2, 1, 59.—
(b). Form transdo: ab illo transditum initio et commendatum, Caes. B. C. 3, 57: sibi a Divitiaco transditus, id. B. G. 7, 39. —
2. To give up or surrender treacherously, to betray: causam tradere advorsariis, Ter. Phorm. 2, 1, 7: quos tradituros sperabas, vides judicare, Cic. Rosc. Am. 22, 61: tibi trado patriosque meosque Penates, Ov. M. 8, 91: ferisne paret populandas tradere terras? id. ib. 1, 249: tradimur, heu! Claud. in Rufin. 2, 261: Judas ausus magistrum tradere, Sedul. 2, 74.—
II. Trop.
A. In gen., to give up, surrender, hand over, deliver, intrust, etc.
(a). Form trado: et meam partem loquendi et tuam trado tibi, Plaut. As. 3, 1, 14: eo ego, quae mandata, amicus amicis tradam, id. Merc. 2, 3, 51: quae dicam trade memoriae, Cic. Rep. 6, 10, 10 (different from tradere memoriae, B. 2. b.): si liberam possessionem Galliae sibi tradidisset, Caes. B. G. 1, 44: Cingetorigi principatus atque imperium est traditum, id. ib. 6, 8.—Poet., with inf.: tristitiam et metus Tradam protervis in mare Creticum Portare ventis, Hor. C. 1, 26, 2.—
(b). Form transdo: summa imperii transditur Camulogeno Aulerco, Caes. B. G. 7, 57: Vergasillauno Arverno summa imperii transditur, id. ib. 7, 76.—
B. In partic.
1. Pregn., with se, to give one's self up, to yield, surrender, or devote one's self to any thing: se totos voluptatibus, Cic. Lael. 23, 86: se quieti, id. Div. 1, 29, 61: se lacrimis ac tristitiae, Luccei. ap. Cic. Fam. 5, 14, 2: se studiis vel otio, Plin. Ep. 1, 9, 7: si se consiliis ejus (rex) tradidisset, Flor. 2, 8, 6: se in studium aliquod quietum, Cic. Inv. 1, 3, 4: se in disciplinam alicujus, id. Phil. 2, 2, 3; cf.: cogitationibus suis traditus, Sen. Ep. 9, 16.—
2. To make over, transmit, as an inheritance; to leave behind, bequeath (syn. lēgo): qui in morte regnum Hieroni tradidit, Plaut. Men. 2, 3, 59: inimicitias posteris, Anton. ap. Cic. Att. 14, 13, A, 3: consuetudo a majoribus tradita, Cic. Div. 2, 72, 150: morbi per successiones traduntur, Plin. Ep. 1, 12, 4: traduntque metus. Sil. 4, 32: traditumque inde fertur, ut in senatum vocarentur, it is said that this was the origin of the custom, Liv. 2, 1, 11.—
b. To hand down or transmit to posterity by written communication; to relate, narrate, recount: quarum nomina multi poëtae memoriae tradiderunt, Cic. Inv. 2, 1, 3: pugnae memoriam posteris, Liv. 8, 10, 8: cujus (Socratis) ingenium variosque sermones immortalitati scriptis suis Plato tradidit, Cic. de Or. 3, 16, 60: qualia permulta historia tradidit, id. Div. 1, 53, 121: aliquid posteris, Plin. Ep. 6, 16, 1: tradit Fabius Pictor in Annalibus suis, hirundinem, etc., Plin. 10, 24, 34, § 71: ipsum regem tradunt ... operatum his sacris se abdidisse, Liv. 1, 31, 8.—Esp., pass. pers. or impers., it is said, is recorded, they say, etc.: qui (Aristides) unus omnium justissimus fuisse traditur, Cic. Sest. 67, 141: cujus (Lycurgi) temporibus Homerus etiam fuisse traditur. id. Tusc. 5, 3, 7: nec traditur certum, nec interpretatio est facilis, Liv. 2, 8, 8; cf. id. 9, 28, 5: sic enim est traditum, Cic. Leg. 1, 1, 3; cf.: hoc posteris memoriae traditum iri, Aequos et Volscos, etc., Liv. 3, 67, 1: Galbam, Africanum, Laelium doctos fuisse traditum est, Cic. Tusc. 1, 3, 5: ut Isocratem dixisse traditum est, id. Brut. 56, 204: unguenta quis primus invenerit, non traditur, Plin. 13, 1, 1, § 2: de hoc constantius traditur, Front. Aquaed. 7; cf.: traditur memoriae, with subj.-clause, Liv. 5, 21, 16. —
3. To deliver by teaching; to propose, propound, teach any thing (syn. praecipio).
(a). Form trado: ea, quae dialectici nunc tradunt et docent, Cic. Fin. 4, 4, 9: elementa loquendi, id. Ac. 2, 28, 92: praecepta dicendi, id. de Or. 1, 18, 84: optimarum artium vias meis civibus, id. Div. 2, 1, 1: aliquid artificio et viă, id. Fin. 4, 4, 10: haec subtilius, id. ib. 1, 9, 31: aliquid, Caes. B. G. 7, 22: virtutem hominibus, Cic. de Or. 1, 58, 247: eodem tempore tradi omnia et percipi possint, Quint. 1, 12, 1: nec tamquam tradita sed tamquam innata, id. 7, 10, 14: praecepta, Sen. Ep. 40, 3.—Absol.: si qua est in his culpa, tradentis (i.e. magistri) est, Quint. 3, 6, 59.—
(b). Form transdo: multa praeterea de sideribus atque eorum motu ... disputant et juventuti transdunt, Caes. B. G. 6, 14: Minervam operum atque artificiorum initia transdere, id. ib. 6, 17.—
4. Aliquid oblivioni, to forget utterly (late Lat.): omnes justitiae ejus oblivioni tradentur, Vulg. Ezech. 33, 13; Greg. Mag. in Job, 25, 8.

Origins

From trāns (“across, beyond”) + dō (“give”).

Gallo-Romance
  • Catalantrair
  • Frenchtrahirfrom Old French trair
  • Englishtrayfrom Old French trair
  • Normantrahifrom Old French trair
Italo-Romance
  • Italiantradere
  • Italiantradire
  • Neapolitantradere
  • Neapolitantradiscere
  • Siciliantradiri
Balkano-Romance
  • Romaniantrăda
Ibero-Romance
  • Portuguesetrair
  • Old Spanishtraer
Borrowings
  • Albaniantradhtoj

Quick answers

What does trādō mean in Latin?
trādō, a verb, means “to hand over, give up, deliver, transmit, surrender; impart; entrust, confide”.
What are the principal parts of trādō?
trādō, trādere, trādidī, trāditum (third conjugation).
How do you pronounce trādō?
In classical Latin, [ˈtraː.doː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈtraː.do].