noun · femininefirst declension
trabēcula
trabēcula f (genitive trabēculae)
Classical[traˈbeː.kʊ.ɫa]Ecclesiastical[traˈbɛː.ku.la]
Meaning
- A small beam.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | trabēcula | trabēculae |
| genitive | trabēculae | trabēculārum |
| dative | trabēculae | trabēculīs |
| accusative | trabēculam | trabēculās |
| ablative | trabēculā | trabēculīs |
| vocative | trabēcula | trabēculae |
trăbĕcŭla or trăbĭcŭla, ae, f. dim. trabs,
Origins
From trabs (“beam, timber”) + -cula (diminutive-forming suffix).
Elsewhere
- Italiantrabiccolofrom Vulgar Latin *trabiculum
- Catalantrabècula
- Englishtrabecula
- Frenchtrabécule
- Italiantrabecola
- Portuguesetrabécula
- Spanishtrabécula
Italo-Romance
- Italiantrabiccola