noun · neutersecond declension
territōrium
territōrium n (genitive territōriī or territōrī)
Classical[tɛr.rɪˈtoː.ri.ũː]Ecclesiastical[ter.riˈtɔː.ri.um]
Meaning
- territory (particularly, the ritually established territory of a settlement bound by the pomerium)
44 BCE – 43 BCE, Cicero, Philippicae 2.40.102
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | territōrium | territōria |
| genitive | territōriī territōrī | territōriōrum |
| dative | territōriō | territōriīs |
| accusative | territōrium | territōria |
| ablative | territōriō | territōriīs |
| vocative | territōrium | territōria |
terrĭtōrĭum, ii, n. terra,
I. the land round a town, a domain, district, territory:
colonis locus communis, qui prope oppidum relinquitur, territorium, Varr. L. L. 5, § 21 Müll.; cf.: territorium est universitas agrorum intra fines cujusque civitatis, Dig. 50, 16, 239 fin.: florentis coloniae territorium, Cic. Phil. 2, 40, 102; so, Neapolitanum, Pall. Mart. 10, 16: extra territorium abire, Plin. 29, 6, 34, § 106: territoria earum (civitatum) habitare, Amm. 16, 2, 12.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
territōrium ī, n
terra, the land of a town, domain, territory : coloniae.
Origins
From terra (“land”) + -torium (suffix forming nouns denoting a place).
Descendants
- Frenchterroirfrom Vulgar Latin *terratorium
- Catalanterritori
- Englishterritory
- Frenchterritoire
- GermanTerritorium
- Italianterritorio
- Occitanterritòri
- Occitanterrador
- Portugueseterritório
- Romanianteritoriu
In English words that came into English from territōrium
- territoryterritōrium
- territorialterritorialis