noun · neutersecond declension
terricula
terricula n pl (genitive terriculōrum)
Classical[tɛrˈrɪ.kʊ.ɫa]Ecclesiastical[terˈriː.ku.la]
Meaning
- a mean to excite terror, scarecrow, bugbear
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | terricula | terricula terriculae |
| genitive | terriculae | terriculōrum terriculārum |
| dative | terriculae | terriculīs |
| accusative | terriculam | terricula terriculās |
| ablative | terriculā | terriculīs |
| vocative | terricula | terricula terriculae |
terrĭcŭla, ōrum, n. (collat. form ter-rĭcŭla, ae, f.) [terreo],
I. means of exciting terror, a fright, scarecrow, bugbear (very rare; not in Cic. or Cæs.).
(a). Neutr.: proinde ista haec tua aufer terricula, Att. ap. Non. 227, 31 (Trag. Fragm. v. 324, 623):
nullis minis, nullis terriculis se motos, Liv. 34, 11, 7: sine tribuniciae potestatis terriculis, id. 5, 9, 7.—(b). Fem. (ante- and post-class.): pertimuistis cassam terriculam adversari, Afran. ap. Non. 352, 26 (Com. Fragm. v. 270 Rib.):
terriculas tyrannicae potestatis profligare, Lact. Mort. Persec. 16 med.: omnes terriculae suppliciorum, Min. Fel. Oct. 37.Origins
- Proto-Indo-European*tres-
- Proto-Indo-European*troséyeti
- Proto-Italic*trozeō
- Latinterricula
Latin -cula Latin terricula From terreō (“frighten, terrify”) + -cula (instrument noun suffix).