adjectivethird-declension two-termination adjective
terribilis
terribilis (neuter terribile, comparative terribilior, adverb terribiliter)
Classical[tɛrˈrɪ.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[terˈriː.bi.lis]
Mille Verba core vocabulary
Meaning
- two terminationfrightful, dreadful, terrible, horrible
Latīnē defined in Latin in our graded readers
quī terret.terribilis -e — in Mille Verba, Theātrum
quī terrōrem facitterribilis -e — in Evangelium secundum Marcum, ch. 8
terrifying
terribilis -e — in Viri Romae Facillimi, ch. 2, 8, 9, 12, 26
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | terribilis | terribilis | terribile |
| genitive | terribilis | terribilis | terribilis |
| dative | terribilī | terribilī | terribilī |
| accusative | terribilem | terribilem | terribile |
| ablative | terribilī | terribilī | terribilī |
| vocative | terribilis | terribilis | terribile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | terribilēs | terribilēs | terribilia |
| genitive | terribilium | terribilium | terribilium |
| dative | terribilibus | terribilibus | terribilibus |
| accusative | terribilīs terribilēs | terribilīs terribilēs | terribilia |
| ablative | terribilibus | terribilibus | terribilibus |
| vocative | terribilēs | terribilēs | terribilia |
terrĭbĭlis, e, adj. terreo,
I. frightful, dreadful, terrible (class.; syn.: dirus, horribilis, torvus).
I. Lit.:
quam terribilis aspectu! Cic. Sest. 8, 19; cf.: jam ipsi urbi terribilis erat, Liv. 44, 10, 6: furiis accensus et irā terribilis, Verg. A. 12, 947: terribilis cunctis et invisus, Suet. Dom. 12: noverca, Ov. M. 1, 147: fera, id. H. 9, 34: tyrannus affatu, Stat. S. 3, 3, 73: visu formae, Verg. A. 6, 277: vultus, Ov. M. 1, 265: squalor Charontis, Verg. A. 6, 299; cf.: incultu, tenebris, odore foeda atque terribilis ejus (carceris) facies est, Sall. C. 55, 4: at tuba terribili sonitu taratantara dixit, Enn. ap. Prisc. p. 842 P. (Ann. v. 452 Vahl.): sonitus, Lucr. 6, 155: tumultus, Enn. ap. Fest. p. 153 Müll. (Ann. v. 311 Vahl.): caligo, Lucr. 6, 852: mors, Cic. Par. 2, 18: horror, Quint. 11, 3, 160: exspectatio adventūs Jubae, Suet. Caes. 66. — Comp.: cujus (viri) virtute terribilior erat populus Romanus exteris gentibus, Cic. Phil. 2, 26, 65: cum alia aliis terribiliora afferentur, Liv. 4, 26, 7: majora ac terribiliora afferre, id. 25, 29, 3.—II. Transf., demanding reverence, venerable (late Lat.):
scripturae, Cod. Just. 3, 1, 13.—Sup. seems not to occur.—Adv.: terrĭbĭlĭter, fearfully, dreadfully, terribly (late Lat.): sonus caeli terribiliter concrepantis, Arn. 2, 57: admonere, Aug. Conf. 12, 25: Vulg. Psa. 138, 14.—Comp. and sup. seem not to occur.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
terribilis e, adj. with comp.
2 TER-, frightful, dreadful, terrible : aspectu: urbi, L.: irā, V.: voltus, O.: incultu, tenebris (carceris) facies, S.— With supin. abl. : Terribiles visu formae, V.: cuius (viri) virtute terribilior erat populus R. exteris gentibus: cum alia aliis terribiliora adferentur, L.
Origins
- Proto-Indo-European*tres-
- Proto-Indo-European*troséyeti
- Proto-Italic*trozeō
- Latinterribilis
Proto-Indo-European *-dʰlom Proto-Italic *-ðlom Proto-Italic *-ðlis Latin -bilis Latin terribilis From terreō (“to frighten, terrify, alarm; to deter by terror, scare (away)”) + -bilis.
Descendants
- Catalanterrible
- Italianterribile
- Frenchterriblefrom Old French terrible
- Romanianteribilfrom Old French terrible
- Englishterriblefrom Old French terrible
- Portugueseterrível
- Spanishterrible
- Piedmonteseterìbil
- Chavacanoterriblefrom Spanish terrible
In English words that came into English from terribilis
- terribleterribilis