terminō
Meaning
- to mark off (by boundaries), set bounds to; bound, limit
- to define, fix, determine, circumscribe
- to close, finish, end, terminate
Choosing the right word Döderlein's Latin Synonyms
Finire · Terminare · Consummare · Absolvere · Perficere
Finire and terminare denote the mere ending of anything, without regard to how far the object of the undertaking is advanced; finire (φθίνειν?) to end, in opp. to incipere, Cic. Orat. iii. 59; but terminare, to make an end, in opp. to continuare; whereas consummare, absolvere, and perficere denote the completion of a work; consummare, as the most general term in opp. to doing a thing by halves; absolvere refers to a duty fulfilled, and a difficult work which is now done, and leaves the workman free, in opp. to inchoare; perficere refers to an end attained, and a self-chosen task, which is now done, and may be called complete, in opp. to conari. Cic. Orat. 29, 30. Verr. i. 27. Absolutus also has an extensive signification, and refers to the completeness of the work, like ἐντελής; perfectus, an intensive signification, and refers to the excellence of the work, like τέλεῖος. (iv. 366.)
Conjugation conjugation 1
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | terminō | terminābam | terminābō | termināvī | termināveram | termināverō terminārō |
| 2nd sg. | terminās | terminābās | terminābis | termināvistī termināstī | termināverās terminārās | termināveris |
| 3rd sg. | terminat | terminābat | terminābit | termināvit | termināverat terminārat | termināverit terminārit |
| 1st pl. | termināmus | terminābāmus | terminābimus | termināvimus | termināverāmus | termināverimus terminārimus |
| 2nd pl. | terminātis | terminābātis | terminābitis | termināvistis termināstis | termināverātis terminārātis | termināveritis termināritis |
| 3rd pl. | terminant | terminābant | terminābunt | termināvērunt termināvēre, terminārunt | termināverant terminārant | termināverint terminārint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | terminem | terminārem | termināverim terminārim | termināvissem termināssem |
| 2nd sg. | terminēs | terminārēs | termināverīs | termināvissēs termināssēs |
| 3rd sg. | terminet | termināret | termināverit terminārit | termināvisset termināsset |
| 1st pl. | terminēmus | terminārēmus | termināverīmus terminārīmus | termināvissēmus termināssēmus |
| 2nd pl. | terminētis | terminārētis | termināverītis terminārītis | termināvissētis termināssētis |
| 3rd pl. | terminent | terminārent | termināverint terminārint | termināvissent termināssent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | terminor | terminābar | terminābor |
| 2nd sg. | termināris termināre | terminābāris terminābāre | termināberis terminābere |
| 3rd sg. | terminātur | terminābātur | terminābitur |
| 1st pl. | termināmur | terminābāmur | terminābimur |
| 2nd pl. | termināminī | terminābāminī | terminābiminī |
| 3rd pl. | terminantur | terminābantur | terminābuntur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | terminer | terminārer |
| 2nd sg. | terminēris terminēre | terminārēris terminārēre |
| 3rd sg. | terminētur | terminārētur |
| 1st pl. | terminēmur | terminārēmur |
| 2nd pl. | terminēminī | terminārēminī |
| 3rd pl. | terminentur | terminārentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | terminā | termināre |
| pres. 2nd pl. | termināte | termināminī |
| fut. 2nd sg. | terminātō | terminātor |
| fut. 3rd sg. | terminātō | terminātor |
| fut. 2nd pl. | terminātōte | — |
| fut. 3rd pl. | terminantō | terminantor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | termināre | terminārī |
| perfect infinitive | termināvisse termināsse | terminātum esse |
| future infinitive | terminātūrum esse | terminātum īrī |
| present participle | termināns | — |
| perfect participle | — | terminātus termināta, terminātā, terminātae, terminātam, terminātārum, terminātās, terminātī, terminātōrum, terminātōs |
| future participle | terminātūrus terminātūra, terminātūrā, terminātūrae, terminātūram, terminātūrārum, terminātūrās, terminātūre, terminātūrī, terminātūrīs, terminātūrō, terminātūrōrum, terminātūrōs, terminātūrum | terminandus terminanda, terminandā, terminandae, terminandam, terminandārum, terminandās, terminande, terminandīs, terminandōrum, terminandōs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- haec vox longa syllaba terminatur, in longam syllabam cadit, exit
- this word ends in a long syllable.
terra mare et contra mare terras terminat omnes, Lucr. 1, 1000: fines, Cic. Off. 1, 10, 33; cf.: quorum alter fines vestri imperii non terrae sed caeli regionibus terminaret, id. Cat. 3, 11, 26: locus, quem oleae terminabant, id. Caecin. 8, 22: quo (lituo) regiones vineae terminavit, id. N. D. 2, 3, 9: fana, Liv. 5, 50, 2: stomachus palato extremo atque intimo terminatur, Cic. N. D. 2, 54, 135: pars prior (togae) mediis cruribus optime terminatur, Quint. 11, 3, 139 et saep.: agrum publicum a privato, Liv. 42, 1, 6; Inscr. Orell. 3260.—Absol.: (praetores) terminari jussi, quā ulterior citeriorve provincia servaretur, Liv. 32, 28, 11: famam qui terminet astris, Verg. A. 1, 287.— isdem finibus gloriam, quibus vitam, Cic. Sen. 23, 82: quibus regionibus vitae spatium circumscriptum est, eisdem omnes cogitationes suas terminare, id. Arch. 11, 29: spem possessionum Janiculo et Alpibus, id. Mil. 27, 74: sonos vocis paucis litterarum notis, id. Tusc. 1, 25, 62: quod ipsa natura divitias, quibus contenta sit et parabiles et terminatas habet, id. Fin. 1, 13, 46; cf.: victu atque cultu terminatur pecuniae modus, id. Par. 6, 3, 50: modum magnitudinis et diuturnitatis, id. Tusc. 2, 19, 45: qui (Epicurus) bona voluptate terminaverit, mala dolore, id. Off. 3, 33, 117: summam voluptatem omnis privatione doloris, id. Fin. 1, 11, 38: ea (lingua) vocem fingit et terminat, id. N. D. 2, 59, 149: ut subjectos campos terminare oculis haud facile queas, i. e. reach the limits, Liv. 32, 4, 4: gloriam tantam futuram, ut terminari nullo tempore oblivione possit, Just. 22, 5, 12: prooemia intra quattuor sensus, Quint. 4, 1, 62.—sententiam numerose, Cic. Or. 59, 199: clausulas longa syllaba, id. de Or. 3, 47, 183; cf.: ut pariter extrema terminentur, id. Or. 12, 38: ut, unde est orsa, in eo terminetur oratio, id. Marcell. 11, 33: si, ut Maecenas, etc., dicerentur, genitivo casu non e litterā sed tis syllabā terminarentur, Quint. 1, 5, 62: jam imperio annuo terminato, Cic. Fam. 3, 12, 4: si negotium terminatum est, Dig. 47, 2, 58: rem judicio, ib. 50, 16, 230: litem, ib. 42, 1, 40.—Hence, adv.: termĭnātē, with limits, Auct. Cas. Lit. Goes. p. 243.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
Origins
- Proto-Indo-European*terh₂-?
- Proto-Indo-European*ter-?
- Proto-Indo-European*térmn̥
- Proto-Italic*termn̥
- Proto-Italic*term(e)nos
- Latinterminō
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin terminō From terminus (“bound, limit; end”) + -ō.
- Englishterminate
- Englishterm
- Frenchterminer
- Italianterminare
- Portugueseterminar
- Romaniantermina
- Spanishterminar
- Galicianterminar
- Piedmonteseterminé