LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

exterminō

exterminō (present infinitive extermināre, perfect active extermināvī, supine exterminātum)
Classical[ɛkˈstɛr.mɪ.noː]Ecclesiastical[ekˈstɛr.mi.no]

Meaning

  1. to expel, exile or banish
    Male etiam, quī peregrīnōs urbibus ūtī prohibent eōsque exterminant.Those who prohibit foreigners from using their cities and expel them also act badly.
  2. to abolish, extirpate or destroy

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.exterminōexterminābamexterminābōextermināvīextermināveramextermināverō
exterminārō
2nd sg.extermināsexterminābāsexterminābisextermināvistī
extermināstī
extermināverās
exterminārās
extermināveris
3rd sg.exterminatexterminābatexterminābitextermināvitextermināverat
exterminārat
extermināverit
exterminārit
1st pl.extermināmusexterminābāmusexterminābimusextermināvimusextermināverāmusextermināverimus
exterminārimus
2nd pl.exterminātisexterminābātisexterminābitisextermināvistis
extermināstis
extermināverātis
exterminārātis
extermināveritis
extermināritis
3rd pl.exterminantexterminābantexterminābuntextermināvērunt
extermināvēre, exterminārunt
extermināverant
exterminārant
extermināverint
exterminārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.exterminemextermināremextermināverim
exterminārim
extermināvissem
extermināssem
2nd sg.exterminēsexterminārēsextermināverīsextermināvissēs
extermināssēs
3rd sg.exterminetextermināretextermināverit
exterminārit
extermināvisset
extermināsset
1st pl.exterminēmusexterminārēmusextermināverīmus
exterminārīmus
extermināvissēmus
extermināssēmus
2nd pl.exterminētisexterminārētisextermināverītis
exterminārītis
extermināvissētis
extermināssētis
3rd pl.exterminentexterminārentextermināverint
exterminārint
extermināvissent
extermināssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.exterminorexterminābarexterminābor
2nd sg.extermināris
extermināre
exterminābāris
exterminābāre
extermināberis
exterminābere
3rd sg.extermināturexterminābāturexterminābitur
1st pl.extermināmurexterminābāmurexterminābimur
2nd pl.extermināminīexterminābāminīexterminābiminī
3rd pl.exterminanturexterminābanturexterminābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.exterminerexterminārer
2nd sg.exterminēris
exterminēre
exterminārēris
exterminārēre
3rd sg.exterminēturexterminārētur
1st pl.exterminēmurexterminārēmur
2nd pl.exterminēminīexterminārēminī
3rd pl.exterminenturexterminārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.extermināextermināre
pres. 2nd pl.extermināteextermināminī
fut. 2nd sg.exterminātōexterminātor
fut. 3rd sg.exterminātōexterminātor
fut. 2nd pl.exterminātōte—
fut. 3rd pl.exterminantōexterminantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveextermināreexterminārī
perfect infinitiveextermināvisse
extermināsse
exterminātum esse
future infinitiveexterminātūrum esseexterminātum īrī
present participleextermināns—
perfect participle—exterminātus
extermināta, exterminātā, exterminātae, exterminātam, exterminātārum, exterminātās, exterminātī, exterminātōrum, exterminātōs
future participleexterminātūrus
exterminātūra, exterminātūrā, exterminātūrae, exterminātūram, exterminātūrārum, exterminātūrās, exterminātūre, exterminātūrī, exterminātūrīs, exterminātūrō, exterminātūrōrum, exterminātūrōs, exterminātūrum
exterminandus
exterminanda, exterminandā, exterminandae, exterminandam, exterminandārum, exterminandās, exterminande, exterminandīs, exterminandōrum, exterminandōs
gerundexterminandī, exterminandō, exterminandumsupineexterminātum, exterminātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

exterminare (ex) urbe, de civitate aliquem (Mil. 37. 101)
to expel a person from the city, country.

ex-termĭno, āvi, ātum, 1, v. a. terminus; qs. to drive beyond the boundaries; hence,
I. to drive out or away, to expel, exile, banish (rare, save in Cic. and eccl. Lat.; syn.: expello, eicio, proicio, al.).
I. Lit.: C. Marcellum exterminandum ex illa urbe curavit, Cic. Sest. 4, 9; cf.: haec tanta virtus (i. e. Milo) ex hac urbe expelletur, exterminabitur, proicietur? id. Mil. 37, 101: aliquem ex hominum communitate, id. Off. 3, 6, 32: aliquem de civitate, id. Balb. 22, 51: aliquem a suis diis penatibus (with expellere a patria), id. Sest. 13, 30: aliquem urbe atque agro, id. N. D. 1, 23, 63: peregrinos, id. Off. 3, 11, 47: aliquem, id. Rep. 3, 17: fucos in totum, Col. 9, 15, 2: herbam sulcis, id. poët. 10, 149.—Pass. in mid. force: cubiculo protinus exterminatur, App. M. 2, p. 125 fin.—
II. Trop., to put away, put aside, remove: auctoritatem vestram e civitate, Cic. Prov. Cons. 2, 3: quaestiones physicorum, id. Ac. 2, 41, 127: sic exterminatus animi atque attonitus, deprived of senses, senseless, App. M. 3, p. 138, 37 Hildebr.—
III. To abolish, extirpate, destroy (late Lat.; syn.: exstirpo, deleo, etc.), Vulg. Sap. 16, 27; id. Apoc. 11, 18 et saep.

Origins

  1. Proto-Indo-European*h₁éǵʰ
  2. Proto-Indo-European*h₁éǵʰs
  3. Proto-Italic*eks
  4. Latinexterminō

Latin ex- Proto-Indo-European *terh₂-? Proto-Indo-European *ter-? Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Indo-European *térmn̥ Proto-Italic *termn̥ Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *term(e)nos Latin terminus Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin terminō Latin exterminō From ex- + terminō.

Descendants
  • Catalanexterminar
  • Englishexterminate
  • Englishextermine
  • Frenchexterminer
  • Italiansterminare
  • Occitanexterminar
  • Portugueseexterminar
  • Romanianextermina
  • Spanishexterminar
  • Galicianexterminar

Quick answers

What does exterminō mean in Latin?
exterminō, a verb, means “to expel, exile or banish; to abolish, extirpate or destroy”.
What are the principal parts of exterminō?
exterminō, extermināre, extermināvī, exterminātum (first conjugation).
How do you pronounce exterminō?
In classical Latin, [ɛkˈstɛr.mɪ.noː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ekˈstɛr.mi.no].
Where does exterminō come from?
Proto-Indo-European *h₁éǵʰ → Proto-Indo-European *h₁éǵʰs → Proto-Italic *eks → Latin exterminō.