adjectivefirst/second-declension adjective
tenuistīpitātus
tenuistīpitātus (feminine tenuistīpitāta, neuter tenuistīpitātum)
Classical[tɛ.nu.ɪs.tiː.pɪˈtaː.tʊs]Ecclesiastical[te.nu.is.ti.piˈtaː.tus]
Meaning
- New Latinadjectivepossessing a slender stalk
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tenuistīpitātus | tenuistīpitāta | tenuistīpitātum |
| genitive | tenuistīpitātī | tenuistīpitātae | tenuistīpitātī |
| dative | tenuistīpitātō | tenuistīpitātae | tenuistīpitātō |
| accusative | tenuistīpitātum | tenuistīpitātam | tenuistīpitātum |
| ablative | tenuistīpitātō | tenuistīpitātā | tenuistīpitātō |
| vocative | tenuistīpitāte | tenuistīpitāta | tenuistīpitātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tenuistīpitātī | tenuistīpitātae | tenuistīpitāta |
| genitive | tenuistīpitātōrum | tenuistīpitātārum | tenuistīpitātōrum |
| dative | tenuistīpitātīs | tenuistīpitātīs | tenuistīpitātīs |
| accusative | tenuistīpitātōs | tenuistīpitātās | tenuistīpitāta |
| ablative | tenuistīpitātīs | tenuistīpitātīs | tenuistīpitātīs |
| vocative | tenuistīpitātī | tenuistīpitātae | tenuistīpitāta |
Origins
From tenuis (“fine, slender, or thin”) + stīpitātus (“possessing a stalk”).