LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

temporāneus

temporāneus (feminine temporānea, neuter temporāneum)
Classical[tɛm.pɔˈraː.ne.ʊs]Ecclesiastical[tem.poˈraː.ne.us]

Meaning

  1. Late Latinadjectivetimely, opportune

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetemporāneustemporānea
temporāna		temporāneum
temporānum
genitivetemporāneī
temporānī		temporāneae
temporānae		temporāneī
temporānī
dativetemporāneō
temporānō		temporāneae
temporānae		temporāneō
temporānō
accusativetemporāneum
temporānum		temporāneam
temporānam		temporāneum
temporānum
ablativetemporāneō
temporānō		temporāneā
temporānā		temporāneō
temporānō
vocativetemporānee
temporāne		temporānea
temporāna		temporāneum
temporānum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetemporāneī
temporānī		temporāneae
temporānae		temporānea
temporāna
genitivetemporāneōrum
temporānōrum		temporāneārum
temporānārum		temporāneōrum
temporānōrum
dativetemporāneīs
temporānīs		temporāneīs
temporānīs		temporāneīs
temporānīs
accusativetemporāneōs
temporānōs		temporāneās
temporānās		temporānea
temporāna
ablativetemporāneīs
temporānīs		temporāneīs
temporānīs		temporāneīs
temporānīs
vocativetemporāneī
temporānī		temporāneae
temporānae		temporānea
temporāna

tempŏrānĕus, a, um, adj. tempus,
I. happening or coming at the right time, timely, opportune (late Lat. for tempestivus): lux nostra erumpat, Aug. Conf. 13, 18 med.: (agricola) patienter ferens donec accipiat temporaneum et serotinum, i. e. the early and the latter rain, Vulg. Jacob. 5, 7.

Origins

  1. Proto-Indo-European*temp-der.?
  2. Proto-Indo-European*temh₁-der.?
  3. Proto-Italic*tempos
  4. Latintemporāneus

Ancient Greek καίρῐος (kaírĭos)sl. Latin tempor- Proto-Indo-European *-nós Proto-Italic *-nos Proto-Italic *-ānos Latin -ānus Proto-Indo-European *-éyos Proto-Italic *-ejos Proto-Italic *-eos Latin -eus Latin -āneus Latin temporāneus From tempor- (“time”) + -āneus (adjective-forming suffix).

Descendants
  • Catalantemporani
  • Englishtemporaneous
  • Italiantemporaneo
  • Portuguesetemporâneo
  • Spanishtemporáneo
  • Galiciantemporáneo
  • Middle Frenchtemporané
  • Middle Frenchtemporain

In English words that came into English from temporāneus

  • temporaneoustemporāneus

Quick answers

What does temporāneus mean in Latin?
temporāneus, a adjective, means “timely, opportune”.
How do you pronounce temporāneus?
In classical Latin, [tɛm.pɔˈraː.ne.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [tem.poˈraː.ne.us].
Where does temporāneus come from?
Proto-Indo-European *temp-der.? → Proto-Indo-European *temh₁-der.? → Proto-Italic *tempos → Latin temporāneus.