LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

temperantia

temperantia f (genitive temperantiae)

Meaning

  1. femininemoderation, sobriety, temperance, self control, sophrosyne
    “Nec enim libīdine dominante temperantiae locum esse, neque omnīnō in voluptātis rēgnō virtūtem posse cōnsistere.” “For with lust ruling [one’s mind and body] there is no place for self-control, and neither can virtue take a stand in any dominium of sensual pleasure.” (Cicero’s character Cato the Elder quotes the Pythagorean philosopher Archytas of Tarentum.)106 BCE – 43 BCE, Cicero, Cato Maior de Senectute 12.41

Declension

declension
formsingularplural
nominativetemperantiatemperantiae
genitivetemperantiaetemperantiārum
dativetemperantiaetemperantiīs
accusativetemperantiamtemperantiās
ablativetemperantiātemperantiīs
vocativetemperantiatemperantiae

tempĕrantĭa, ae, f. temperans,
I. moderateness, moderation, sobriety, discreetness, temperateness, temperance, as a moral qual ity: quae (virtutis vis) moderandis cupidi tatibus regendisque animi motibus laudatur, ejus est munus in agendo: cui temperantiae nomen est, Cic. Part. Or. 22, 76. temperantia est rationis in libidinem atque in alios non rectos impetus animi firma et moderata dominatio, id. Inv. 2, 54, 164; cf. id. Fin. 2, 19, 60: temperantia est, quae in rebus aut expetendis aut fugiendis rationem ut sequamur, monet, id. ib. 1, 14, 47: temperans, quem Graeci σώφρονο appellant eamque virtutem σωφροσύνην vo cant, quam soleo equidem tum temperantiam, tum moderationem appellare, nonnumquam etiam modestiam, etc., id. Tusc. 3, 8, 16: honestum versatur ... in omnium quae fiunt quaeque dicuntur ordine et modo, in quo inest modestia et temperantia, id. Off. 1, 5, 14; cf. id. ib. 3, 33, 116: cernitur altera pars honestatis in conformatione et moderatione continentiae et temperantiae, id. ib 3, 25, 96: novi ego temperantiam et moderationem naturae tuae, id. Fam. 1, 9, 22 dicacitatis moderatio et temperantia, id. de Or. 2, 60, 247 temperantia in victu, id. Tusc. 5, 20, 57: (Divitiaci) summam in se voluntatem, egregiam fidem, temperantiam cognoverat, Caes. B. G. 1, 19: tantā temperantiā moderatus, Sall. J. 45, 1; cf., sine apparatu expellunt famem: adversus sitim non eādem temperantiā, Tac. G. 23, and valetudinem temperantiā mitigare, Plin. Ep. 1, 12, 9.

Origins

From temperans.

Borrowed
  • Catalantemperància
  • Englishtemperance
  • Frenchtempérance
  • Italiantemperanza
  • Portuguesetemperança
  • Romaniantemperanță
  • Spanishtemperancia
Inherited
  • Catalantemprança
  • Italiantempranza
  • Spanishtemplanza

In English words that came into English from temperantia

  • temperancetemperantia

Quick answers

What does temperantia mean in Latin?
temperantia, a noun, means “moderation, sobriety, temperance, self control, sophrosyne”.
What is the genitive of temperantia?
The genitive singular is temperantiae. temperantia is feminine, first declension.