noun · neutersecond declension
tegulum
tegulum n (genitive tegulī)
Classical[ˈtɛ.ɡʊ.ɫũː]Ecclesiastical[ˈtɛː.ɡu.lum]
Meaning
- neutercovering, roof, thatch
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | tegulum | tegula |
| genitive | tegulī | tegulōrum |
| dative | tegulō | tegulīs |
| accusative | tegulum | tegula |
| ablative | tegulō | tegulīs |
| vocative | tegulum | tegula |
tĕgŭlum, i, n. tego,
I. a covering, roof, thatch (very rare):
tegulo aquaticarum harundinum domos suas operiunt, Plin. 16, 36, 64, § 156: scirpi fragiles ad tegulum tegetesque, id. 16, 37, 70, § 178.Origins
Proto-Indo-European *(s)teg-der. Proto-Italic *tegō Latin tegō Latin -ulum Latin tegulum From tegō + -ulum. Compare and contrast Latin tēgula (“tile”), which appears to be an older formation.