adjectivefirst/second-declension adjective
tacitulus
tacitulus (feminine tacitula, neuter tacitulum)
Classical[taˈkɪ.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[taˈt͡ʃiː.tu.lus]
Meaning
- adjectivesilent (without speaking)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tacitulus | tacitula | tacitulum |
| genitive | tacitulī | tacitulae | tacitulī |
| dative | tacitulō | tacitulae | tacitulō |
| accusative | tacitulum | tacitulam | tacitulum |
| ablative | tacitulō | tacitulā | tacitulō |
| vocative | tacitule | tacitula | tacitulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tacitulī | tacitulae | tacitula |
| genitive | tacitulōrum | tacitulārum | tacitulōrum |
| dative | tacitulīs | tacitulīs | tacitulīs |
| accusative | tacitulōs | tacitulās | tacitula |
| ablative | tacitulīs | tacitulīs | tacitulīs |
| vocative | tacitulī | tacitulae | tacitula |
tăcĭtŭlus, a, um,
I. adj. dim. [1. tacitus], silent, without speaking (only in the two foll. passages), Varr. ap. Non. 47, 27; 550, 18.