LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

tacitulus

tacitulus (feminine tacitula, neuter tacitulum)
Classical[taˈkɪ.tʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[taˈt͡ʃiː.tu.lus]

Meaning

  1. adjectivesilent (without speaking)

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetacitulustacitulatacitulum
genitivetacitulītacitulaetacitulī
dativetacitulōtacitulaetacitulō
accusativetacitulumtacitulamtacitulum
ablativetacitulōtacitulātacitulō
vocativetacituletacitulatacitulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetacitulītacitulaetacitula
genitivetacitulōrumtacitulārumtacitulōrum
dativetacitulīstacitulīstacitulīs
accusativetacitulōstacitulāstacitula
ablativetacitulīstacitulīstacitulīs
vocativetacitulītacitulaetacitula

tăcĭtŭlus, a, um,
I. adj. dim. [1. tacitus], silent, without speaking (only in the two foll. passages), Varr. ap. Non. 47, 27; 550, 18.

Quick answers

What does tacitulus mean in Latin?
tacitulus, a adjective, means “silent (without speaking)”.
How do you pronounce tacitulus?
In classical Latin, [taˈkɪ.tʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [taˈt͡ʃiː.tu.lus].