adjectivefirst/second-declension adjective
tabulātus
tabulātus (feminine tabulāta, neuter tabulātum)
Classical[ta.bʊˈɫaː.tʊs]Ecclesiastical[ta.buˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivefloored (having a floor)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tabulātus | tabulāta | tabulātum |
| genitive | tabulātī | tabulātae | tabulātī |
| dative | tabulātō | tabulātae | tabulātō |
| accusative | tabulātum | tabulātam | tabulātum |
| ablative | tabulātō | tabulātā | tabulātō |
| vocative | tabulāte | tabulāta | tabulātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | tabulātī | tabulātae | tabulāta |
| genitive | tabulātōrum | tabulātārum | tabulātōrum |
| dative | tabulātīs | tabulātīs | tabulātīs |
| accusative | tabulātōs | tabulātās | tabulāta |
| ablative | tabulātīs | tabulātīs | tabulātīs |
| vocative | tabulātī | tabulātae | tabulāta |
tăbŭlātus, a, um tabula,
I. boarded, floored.
I. Adj.:
transitus, Plin. Ep. 2, 17, 9: gentes quae tabulatis habitant aedificiis, Fest. s. v. adtubernalis, p. 12 Müll.— More freq., II. Subst.
A. tăbŭlātum, i, n., board-work, a flooring, floor, story (cf. contignatio):
turris tabulatorum quattuor, Caes. B. G. 6, 29; cf. Verg. A. 2, 464; 12, 672; Liv. 28, 6, 2: summa tabulata conceperant, ignem, Curt. 4, 3, 4; 8, 10, 26: exstruere, Caes. B. C. 2, 9: fiunt tabulata falaeque, Enn. ap. Non. 114, 7 (Ann. v. 389 Vahl.): si in terrā et tabulato olea nimium diu erit, putescet, i. e. on the floor, Cato, R. R. 3, 4; so id. ib. 3, 55; 3, 64; Mart. 9, 6, 5; Col. 2, 21, 3; 1, 6, 9. — B. Transf., of branches of trees, grapes, etc., a layer, row, Col. 12, 39, 3; 12, 44, 3; 5, 6, 11; Verg. G. 2, 361; Plin. 14, 1, 3, § 12; 12, 1, 5, § 10.