LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

tabulāris

tabulāris (neuter tabulāre)
Classical[ta.bʊˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[ta.buˈlaː.ris]
tabulāria pl. nom. n.; pl. acc. n.; pl. voc. n.

Meaning

  1. relationaltwo terminationboards

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativetabulāristabulāristabulāre
genitivetabulāristabulāristabulāris
dativetabulārītabulārītabulārī
accusativetabulāremtabulāremtabulāre
ablativetabulārītabulārītabulārī
vocativetabulāristabulāristabulāre
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativetabulārēstabulārēstabulāria
genitivetabulāriumtabulāriumtabulārium
dativetabulāribustabulāribustabulāribus
accusativetabulārīs
tabulārēs
tabulārīs
tabulārēs
tabulāria
ablativetabulāribustabulāribustabulāribus
vocativetabulārēstabulārēstabulāria

Lewis & Short A Latin Dictionary, 1879

tăbŭlāris, e, adj. tabula,
I. of or relating to boards of wood or plates of metal.
I. Adj. (post-Aug. and very rare): aeris temperatura statuaria eademque tabularia, Plin. 34, 9, 20, § 97: clavus, Petr. 75. —
II. Substt. *
A. tăbŭlārĭa, ĭum, n., plates, Sen. Ira, 3, 19, 1. — *
B. Tabulare palati, the roof of the mouth, Veg. Vet. 2, 11 fin.

Origins

Proto-Italic *-ālis Latin -ālis Latin -āris Latin tabulāris From tabula + -āris.