noun · femininefirst declension
sustinentia
sustinentia f (genitive sustinentiae)
Meaning
- feminineendurance
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | sustinentia | sustinentiae |
| genitive | sustinentiae | sustinentiārum |
| dative | sustinentiae | sustinentiīs |
| accusative | sustinentiam | sustinentiās |
| ablative | sustinentiā | sustinentiīs |
| vocative | sustinentia | sustinentiae |
sustĭnentĭa, ae,f.sustineo,
I. an endurance:
malorum, Lact. Epit. 34, 7: spei, Vulg. 1 Thess. 1, 3.—Absol., patience, endurance, Vulg. Ecclus. 2, 16.